Wiecie, co jest super?

Dowiedziałam się dziś, kogo wzięli wczoraj na Know your enemy. Znam tę osobę. Chyba nigdy nie pisaliśmy, ale obserwuję ich (they/them. Jakbym tu jakieś błędy porobiła to proszę, poprawcie mnie)

Kojarzę ich od.. roku? Dwóch? Nie wiem. Wiem, że mieli problemy z różnych powodów. Byli nieakceptowani przez ludzi, szukali siebie. Jednak coś ich trzymało przy życiu — Green Day, gitara i pisanie piosenek. Dziś, gdy zobaczyłam zdjęcia, pomyślałam "gdzieś już tego człowieka widziałam…", ale totalnie nie mogłam sobie przypomnieć. Dopiero po zobaczeniu ich posta miałam jedno wielkie omg

I nawet nie wiecie, jak ryczałam. Jestem z nich dumna, że się nie poddali. I jestem wdzięczna Billiemu, że ich wybrał

Ciągle widzę ludzi, którzy byli z nimi na scenie. Czasem przez to odnajduję nowych ludzi, a czasem widzę jak dawni znajomi mają ten zaszczyt. Zawsze wtedy płaczę, bo zawsze wtedy widzę kolejne spełnione marzenie. Dziś nawet jeden ziomek mi napisał, że zrobi wszystko, żeby kiedyś mnie wzięli (to było tak miłe..). Czy się uda? Nie wiem. Jeśli tak to chyba zdechnę ze szczęścia. Jednak często wyobrażam sobie, że nasza ekipa tam jest. Ze po prostu stoimy pod tymi barierkami na całej szerokości i bierze kogoś z nas. Nie ważne kogo, ważne że cieszymy się razem. Pamiętam siebie z 2019. "Jak mnie nie wezmą na scenę to nie ma sensu iść na koncert". Byłam dziwnym bachorem, na szczęście się ogarnęłam. Teraz nie ważne, czy będę na scenie, czy mnie zauważą, czy dostanę kostkę lub pałeczkę, czy będę mieć z nimi zdjęcie. Nawet jeśli spełni się ten sen, gdzie rozklekotanym busem jechałam przez całą Polskę, by usłyszeć ich spod stadionu (brakło biletów) i straciłam głos, będę szczęśliwym dzieckiem

Nauczyli mnie cieszyć się ze szczęścia innych. Nawet nie wiecie, jak bardzo jestem im wdzięczna za wszystkie rozdane gitary i pałeczki, które rozpowszechniają magię zwaną muzyką. Za wszystkie osoby wyciągnięte na scenę, lecz również rozmowy z fanami gdzieś za kulisami. Za wszystkie zdjęcia, słowa wsparcia i przytulasy (przypominam: Billie nigdy nie puszcza pierwszy <3)

I za teksty, które ratują życie. I wiem co mówię. Za pół roku stuknie nam 5 lat razem. Szmat czasu, żadna moja obsesja tyle nie trwała. Wtedy nie pomyślałabym, że będę w sytuacjach, w których byłam. Nie pomyślałabym, że ten piękny głos będzie tym, który rozkaże mi żyć, gdy nic innego nie ma sensu. Nie chcę od nich dużo. Chcę, by grali jak najdłużej. By pewnego dnia zorganizowali koncert, na którym pojawią się fani z całego świata, wszyscy bez wyjątku. W trakcie grania Before the lobotomy walnie w nas jakieś ciało niebieskie i to będzie koniec, taki wspólny (chcę umrzeć przy Before the lobotomy, okej?)

To znaczy dla mnie naprawdę dużo. Ten dzisiejszy koncert… Opowiedziałam już dużo, a jednak mogę mówić dalej. Wiecie, nie lubię zmian, a ta stała setlista mi daje pewne poczucie komfortu. Mniej więcej wiem, czego mogę się zaraz spodziewać. Ba! Dziś darłam się losowe słowa, by sekundę później Billie odkrzykiwał. Po prostu go znam, to daje mi bezpieczeństwo

Ślicznie mu w blondzie. Osobiście nienawidzę moich blond włosów (jednak póki co nie będę ich farbować). Jednak gdy widzę go w blondzie, jakoś wraca mi samoocena… Tak samo widok Tréja w czerwonych trampkach… Jestem uzależniona od moich, bo gdy np w szkole się stresuję, patrzę na moje trampki i widzę w nich część Tréja. Ze jest ze mną. No i Mike — człowiek, dzięki któremu tu jestem, któremu obiecałam walkę o samą siebie. Teraz mogę dumnie powiedzieć, że wygrałam. Chyba od początku czerwca lub nawet dłużej nie było myśli $amobójczych, z których myślałam, że nie wyjdę. Teraz mogę pić kawusię z myślą o nim. Albo dziś… Mój tata hobbystycznie gra na basie i dziś męczył mnie Longview :3 znaczy męczył, miód na moje uszy… w ogóle w niektórych cechach przypomina mi Mike'a, a ja coraz bardziej widzę, że jestem jednak bardziej moim tatą niż mamą..

To miał być krótki wpis, tymczasem znowu opisałam tu kilka historii życia xD

Życzę dobrej nocki, dziękuję Wam za wszystko, dziękuję Panu za Green Day. Jutro jeśli będzie czas (rodzina przyjeżdża..) to poogarniam fanarty z koncertu, bo dziś mnie gitara wciągnęła i mam tylko 1 szkic

Zielonych snów i jeszcze zieleńszych dni <3