OMG czemu wyszło mi „tak” i ta historia tak bardzo mi się podobała, chociaż była tak niedorzeczna, ale boska? Jezus maria co wgl za pomysł miał bez sensu wgl dobra już wiem czemu jest w Gryffindorze.

Dobra wiesz co?
Musisz zrobić więcej.
I nie, nie mam na myśli innej postaci.
Nie wiem jak to zrobisz, ale ja chce więcej.
Już.
Teraz.

(Ps: Wgl ostatnie pytanie taka beka, bo miałam dzisiaj sen z nim i potem byliśmy w Skrzydle Szpitalnym no i była tu taka odpowiedź i nie wiem czy mnie rozumiesz, ale jak przeczytasz mój ostatni wpis to będziesz wiedziała o co mi chodzi XD)

Odpowiedz

Zablokuj

Julkawa

• AUTOR

• 7 lat temu

@Monika.W xD na pewno coś wymyślę 💜

Odpowiedz

Zablokuj

Monika.W

• 7 lat temu

@JuliaLilyWeasley Jeju jak wyrobisz się w przyszłym tygodniu to będzie bosko 😍

Odpowiedz

pokaż więcej odpowiedzi (2)

Zablokuj

m...i

• 7 lat temu

Tak
Pomimo ciężkich czasów i napadów śmierciożerców, przyszłaś razem z Harrym, Hermioną, Ronem i Ginny do Magicznych dowcipów Weasley’ów. Stresowałaś się spotkaniem z bliźniakami, ponieważ dawno ich nie widziałaś, a byli twoimi dobrymi przyjaciółmi. Dodatkowo jeden z nich, a dokładniej Fred już podczas swojego ostatniego roku zaczął ci się podobać. W sklepie było wszystko, cukierki, wybuchy, śmiech gadżety… Czyli cali bliźniacy. Podczas gdy Golden trio oglądało bombonierki Lesera, ciebie zainteresowały fiolki z eliksirem miłosnym. Wzięłaś jeden do ręki i zaczęłaś czytać jego właściwości i skład. Było tyle ludzi, że nie zauważyłaś jak w twoją stronę zmierza jeden ze sprzedawców. Fred stanął za tobą i zasłonił ci oczy.
– A panienka co tak sama tu stoi? Doradzić coś może? – uśmiechnęłaś się, ponieważ rozpoznałaś Freda nie tylko po trochę innym głosie niż jaki ma George, ale też jego perfumach. Znałaś je dobrze, odkąd pożyczył ci swój sweter podczas balu Bożonarodzeniowego.
– Ciebie też miło widzieć, Fred.- zabrał swoje dłonie i popatrzył na ciebie.
– Skąd wiedziałaś, że to ja? Nawet mnie nie widziałaś.
– Intuicja. – zaśmiał się cicho. Nie zmienił się bardzo. Wciąż ten sam szeroki uśmiech, piegi na policzkach, wesołe oczy i rude, potargane włosy. Tym razem jednak miał też koszulę i marynarkę, co dodało mu elegancji.
– Pozwolisz, że coś ci pokażę? – wskazał na jakiś przedział w oddali. Kiwnęłaś głową i poszłaś za nim. Weszliście do przedziału z pudłami, w którym nikogo nie było. Fred oparł się o ścianę i popatrzył ci w oczy. – Zgodzisz się, zagrać ze mną w grę? – zrobiłaś zaskoczoną minę.
– Grę? Co masz na myśli? – wyciągnął z kieszeni kartkę i dwa długopisy.
– Te kartki są nasączone Veritaserum, przez co niezależnie co na nich napiszesz, jeśli skłamiesz, to ten napis zniknie.
– Nie ufasz mi, Weasley? – spoważniał.
– Od jakiegoś czasu dręczy mnie… Pewna rzecz i… Proszę, pomóż mi. Chcę byś napisała w kim się podkoch***sz. – zamurowało cię.
– Co mam zrobić?
– Ja też to zrobię. – wziął kartkę papieru. Potrząsnęłaś głową.
– Nie ma mowy. To kolejny kawał? To prywatne… – popatrzył na ciebie przepraszającym wzrokiem.
– Wiem, [T.I].I jest mi głupio, że to tak wyszło, ale… Proszę, zrób to dla mnie.
– A co jeśli ty masz normalną kartkę?
– Zaufaj mi, obydwie odgadną prawdę.- westchnęłaś. Gdy dowie się prawdy, przynajmniej będziesz mogła uciec i już nigdy go nie spotkać. Otworzył długopis. – Gotowa?- szepnął. Kiwnęłaś głową i powoli napisałaś jego imię i nazwisko. Czułaś, że zaczynają ci się pocić ręce, jednak to było nic przy nim. Cały zrobił się blady, a pisząc, jego ręką trzęsła się, jakby pisał jakiś ważny sprawdzian. Szybko schował kartkę za siebie. – Okej… Teraz musimy się nimi wymienić. – drżącą ręką podał ci swoją kartkę. Ty stałaś nieruchomo.
– Nie będziesz się śmiał? – spytałaś lekko przerażona. Na jego twarz wrócił szczery uśmiech.
– Nigdy. Obiecuję.- delikatnie wziął od ciebie kartkę. – Na trzy otwieramy. Raz… Dwa…- serce biło ci mocniej niż kiedykolwiek. – Trzy.- otworzyłaś kartkę i zamknęłaś oczy. Bałaś się je otworzyć, i zobaczyć jego reakcję. W końcu uchyliłaś powieki. Ku swojemu zaskoczeniu, zobaczyłaś na kartce twoje imię i nazwisko, napisane charakterem Freda. Zaczęłaś się rumienić i uśmiechać. Spojrzałaś na niego, jednak on był przygnębiony. Nadal nie otworzył twojej kartki.
– Fred, nie przeczytasz co tam jest? – spojrzał na ciebie i uśmiechnął się smutno.
– Nie jestem w stanie… Ty już wiesz dlaczego… – Zrozumiałaś. Bał się, że kochasz kogoś innego. Podeszłaś bliżej i zlapałaś go za rękę.
– Pomogę Ci. Otwórz na trzy. Raz…- zaczął kręcić głową z rozbawieniem, ale wiedział, że nie ma z tobą szans. – Dwa…
– No dobra, dobra. – westchnął i otworzył kartkę. Patrzył na nią zaskoczony, a potem zaczął się rumienić. Popatrzył na ciebie. – Czy to sen? – zaśmiałaś się cicho. Przytulił cię mocno, dzięki czemu mogłaś poczuć bicie jego serca.
– Widzisz? Nie było tak źle. – pogłaskał cię po policzku.
– Idiota ze mnie. Przegrałem we własnej grze. Ale przynajmniej mam ciebie. – po tych słowach złączył wasze usta w pocałunku. Czułaś nie tylko motyle w brzuchu, ale też ogromną falę szczęścia.
Podziel się wynikiem w komentarzu !
Super quiz