Występ Ciary w Polsce zdecydowanie nie było w moim bingo na 2026 rok. Szok i niedowierzanie! Oberwało się piosenkarce za założenie polskiej flagi na głowę po czym w trakcie występu zrzuciła ją z siebie i rzuciła w widownię. Oczywiście, znając amerykańską mentalność, piosenkarka chciała w ten sposób złożyć hołd polskiej publiczności, szczególnie że był to pierwszy występ piosenkarki w kraju…Znając jednak polskich boomerów czy zaściankową katolicką część Polaków ktorzy nawet nie znają twórczości Ciary- musieli się oni doszukać podwójnego dna w geście Ciary. Ja jestem katolikiem, patriotą i wiem że Ciara chciała złożyć hołd polskiej publiczności i myślę że jej wejście na scenę z polską flagą na głowie było iconic! Widziałem też wywiady Ciary za kulisami jak pochlebnie się wypowiadała o Polsce i polskiej publiczności. Serio, jak jej tu nie lubić? Ciara jest za*ebista!

1 czerwca 2012 roku brytyjska piosenkarka Alexandra Burke wydała swój drugi studyjny album "Heartbreak on Hold". 24-letnia wówczas piosenkarka postanowiła podążać za obecnymi trendami i nagrać cały album w rytm muzyki euro-dance pop i EDM. Wywołało to niemałą krytykę i kontrowersje w stosunku do albumu (jak i do niej) głównie przez fakt iż Alexandra jest niezwykle utalentowaną wokalnie piosenkarką i jako jedna z faworytek brytyjskiej wersji X-Factora w 2008 roku wystąpiła nawet w duecie z Beyonce. Według fanów jak i krytyków, gwiazda najpopularniejszego covera piosenki "Hallelujah" jest stworzona do śpiewania poważnych ballad i soulu, a nie muzyki elektronicznej. O ile jej debiutancki album "Overcome" z końcówki 2009 roku niejako szedł na kompromis między tym co oczekiwali od niej fani a tym czego oczekiwały rozgłośnie radiowe w ówczesnym czasie, tak jej drugi album "Heartbreak on Hold" zdecydowanie postawił wszystko na jedną szalę i poszedł w stronę mocnej elektroniki. Co ja uważam o tym albumie?
Trudno mi wskazać jednocześnie jak ja osobiście odkryłem twórczość Alexandry Burke. Chyba zaczęło się od jej duetu z Pitbullem "All Night", który mega ubóstwiam. Jej pierwszy album ma dla mnie dużo tzw. "zapychaczy" i nie wszyskie piosenki trafiły w mój gust, bo jak powszechnie wiadomo- kocham muzykę taneczną i elektroniczną. Oczywiście lubię też ballady jeśli tekstem chwytają za serce lub jeśli przynajmniej są wpadające w ucho. Z moich ulubionych piosenek na jej debiucie są mroczne "Nothing But the Girl", tytułowa ballada "Overcome", "You Broke My Heart", "Don't Start Without You" i "All Night Long".
Nic mnie nie przygotowało jednak na miazgę, którym jest jej drugi album. Nie spodziewałem się też że tak agresywne elektroniczne piosenki będą miały tekst z którym będę mógł tak bardzo się utożsamiać. Ogólny przekaz większości piosenek jest to przejście przez trudny okres którym jest nieudana miłość i złamane serce i w następstwie składanie swojej psychiki i zdrowia psychicznego do kupy żeby na nowo zacząć żyć dla siebie i czerpać radość z życia. Ostatnie 1,5 roku miałem ogromny zjazd psychiczny, właśnie z powodu nieodwzajemnionej miłości w pracy. Nastawiłem się jednoznacznie że "to jest właśnie to", wywróciłem swoje życie, swoje decyzje i styl podejmowania decyzji tylko po to żeby ustawić się pod obiekt moich westchnień, ale każda moja inicjacja spotykała się coraz bardziej konsekwentnie z brakiem reakcji. Zacząłem się więc zastanawiać, że może nie jestem wystarczająco dobry, nie zasługuję na tą miłość, jestem zbyt dziwny, jestem za głupi, jestem nieatrakcyjny. Dużo czasu mi zajęło i pracy nad sobą, aby odbudować swoje nadszarpnięte poczucie własnej wartości i musiałem nauczyć się chcieć czynić postępy w swoim życiu dla samego siebie, dla nikogo innego -> bo można upaść, tak jak ja w zeszłym roku. Wyidealizowana miłość w tym świecie jest bardzo trudna do znalezienia, a jak się jest idealistą w tym materialnym świecie można się mocno nastawić na jedną osobę, ale jeśli postawi się wszystkie karty na konkretną osobę, to potem może być ciężko się z tego mentalnie wymiksować i z tej całej obsesji i idealizacji. Ale po co to wszystko?
Krytycy jak i fani uznali, że wszystkie piosenki brzmią jakby były tą samą piosenką ale ja się nie zgadzam. Mogą być nagrane wszystkie w podobnym stylu ale ewidentnie da się je rozróżnić i każda ma inne przesłanie. Jest to też inny rodzaj electro-popu z tego okresu niż piosenki które wydawały Selena Gomez, Britney Spears, Cassie, Rihanna czy Jennifer Lopez. Alexandra Burke ma przede wszystkim mocniejszy, wielooktawowy i gruby głos a kiedy słucha się elektroniki od np. Britney czy Cassie to one mają cieniutkie i lekkie głosy w takich piosenkach. Któryś z krytyków wytknął Alexandrze, że z tym albumem chciała być jak Britney Spears, a wyszła jak jej tańsza mniej przebojowa kopia. Ja się nie zgadzam. Agresywny i potężny głos Alexandry dodatkowo akcentuje przekaz piosenek i wynosi dźwięk piosenek jeszcze wyżej nadając im jeszcze mocniejsze znaczenie i power. Kiedy Alexandra śpiewa że odstawia złamane serce na bok i wyskakuje na parkiet myśleć tylko o sobie lub gdy nakazuje słuchaczom że mają odpuścić sobie wszystkie winy i wyjść się zabawić- ja jej wierzę. I czuję że nie jestem w stanie sprzeciwić się jej rozkazowi.
Według mnie, album jest jednym z klasycznych przykładów electro-popu/EDM'u z wczesnych 2010-tych i powinien dziś być podawany jako niedoceniony klasyk obok "Femme Fatale" Britney Spears, "Stars Dance" Seleny Gomez, "Ciara" Ciary i "Love?" Jennifer Lopez. Z mniej lubianych piosenek na albumie mogę tylko podać "Ooh La La" i "What Money Can't Buy".
Te piosenki które najmocniej mną zawładnęły to "Sitting on Top of the World" (i przekaz że odmienię swoje życie i jeszcze nadejdzie dzień w którym zasiądę na tytułowym szczycie świata), "Beats Still" (miłość mnie zniszczyła, ale ja wciąż żyję i moje serce dalej bije mimo to), "Heartbreak on Hold" (agresywne oznajmienie wszystkim że zostałem zraniony, próbowałem wybić sobie ciebie z głowy ale nie potrafiłem ale odkładam to na bok i idę teraz na całość ze swoim życiem), "Elephant", "Daylight Robbery" (razem kradliśmy światło dzienne ale już dawno tego nie ma), "Tonight" (w podkładzie muzycznym od rosyjskiego DJ'a), i może "This Love Will Survive".
Tragicznie, promocja albumu skończyła się po dwóch singlach: "Elephant" i "Let It Go". Pierwszy osiągnął max 3 miliony odtworzeń, a drugi już ledwie paręset tysięcy w serwisie YouTube do tego czasu.
Alexandra postanowiła udobruchać fanów i krytykę rok później i po słabym impakcie drugiego albumu postanowiła nagrać mini-płytę z bardziej zróżnicowaną muzyką "#New Rules" we wrześniu 2013 roku. 25-latka wydała 6 premierowych piosenek (na platformie SoundCloud) utrzymanych między balladami (DayDream), zmysłowymi erotykami (Seduce You) a nawet reggae (Bouncy Hunter). Była to jej druga ep-ka po świątecznej ep-ce sprzed roku. Dalsza historia kariery muzycznej Alexandry Burke potoczyła się bez większych zwrotów i zawirowań. W 2015 roku wydała swoją trzecią i ostatnią mini-płytę "Renegade", a w 2018 roku już jako 30-latka wydała swoje ostatnie wydanie do tego czasu którym była pełnoprawna płyta "The Truth Is", która dostała negatywne opinie. Po tym czasie Burke wydała tylko okazyjne single, ale spełnia się dalej w teatrze, działalności charytatywnej, pozowaniu na ściankach i innych przedsiewzięciach. Można więc spytać czemu "brytyjska Beyonce" flopnęła? Wielu podaje, że jej konflikt z Simonem Cowellem i odejście z jego wytwórni po pierwszej płycie (który nachalnie i agresywnie z sukcesem wypromował One Direction i Little Mix, ponieważ człowiek jest wpływowy) było równoznaczne z samobójstwem kariery. Alexandra powszechnie uznawana też jest jako diva i niekoniecznie najmilsza czy dająca się lubić osoba i jako okazyjny juror w programie talent show miał miejsce pewien incydent kiedy powiedziała coś głupiego i sytuacja ta skończyła jako viral, ale pozostawił negatywny cień na personie piosenkarki. Próba pogodzenia swojego własnego stylu (soul, ballady) z ściganiem trendów (amerykański pop, elektronika) sprawiła, że nikt nie wiedział kim na prawdę jest Alexandra Burke.
Ja ją i tak kocham, i jej drugi album dał mi niewiarygodnie dużo siły w ostatnim czasie. Dosłownie, ten album znalazł mnie w tym momencie kiedy go potrzebowałem i nie spodziewałem się że może być aż tak dobry.

1/2