Do poczytania, na wieczór, cos od verde:

Ja: *mam propozycję oddania swojego gabinetu, w zamian za fantastyczny pokój brata, który jest jednak do remontu i rozkminiam dalsze spanie w salonie i posiadanie gabinetu lub ten pokój* Ale no tam jest struś. Mam go zostawić?
Moja mama: Pokój brata lepszy, moim zdaniem, zamień się jak chce.
Ja: Ale struś tam jest i co ja mu mam niby powiedzieć? Odchodzę?
Moja mama: Co Ci się dziecko dzieje?
Ja: Nie rozumiesz! *było tu aż nazbyt oburzenia*
Babcia: *jemy obiad we 4*
Ja: Wiesz, że ja mam strusia w gabinecie.
Babcia: No tak tak, co z nim?
Ja: Jak go zostawię to popadnie w depresję…
Babcia: STRUŚ POPADŁ W DEPRESJĘ?! *tak to brzmiało i dziadek z moja mamą z minami: co?*
Ja: Nie, nie. Popadnie jak się wyprowadzę i zostawię go z tym gnomem, zwanym moim bratem.
Babcia: I TY ZAMIERZASZ TO ZROBIĆ Z CZYSTYM SUMIENIEM?
Ja: Nie, no raczej nie… Strus mi przecież zdziczeje!
Babcia: NO TAK BĘDZIE! I nas wywali z domu. Będzie Twoja wina!
Ja: Mama mi w to nie wierzy.
Babcia: O tym sie przekona wkrótce jak zostawisz strusia samego.
Moja mama: *co?*
Ja: Więc zostaję.

*pół godziny później*
Ja: Trzeba kupić karmę dla strusia.
Moja mama: Strusia? Serio?
Ja: A CO MAM GO ZAGŁODZIĆ? TY SIĘ NIE ZNASZ.
Babciuuuu, czym karmić strusia?
Babcia: To oczywiste, czekolada i piccolo *odpowiada bez namysłu*
Ja: Ale jak? To zdrowe dla jego mikroflory jelitowej?
Babcia: No oczywiście.
Ja: A jak struś nie zje to zjesz ty *zgadując*
Babcia: Jeszcze się pytasz.
Jasne:😂

/Przypominam, że rozchodzi się o fototapetę strusia w moim gabinecie na parterze, obok piwnicy😂/