⭑hii babes ๋࣭ ⭑

~Hellu… to znowu ja.
Zniknęłam na trochę, na trochę długo. Nie mam żadnego konkretnego powodu i wytłumaczenia, ale co na pewno to…
Dużo się działo.
Dużo myślenia, dużo emocji, dużo zmian, które trochę mnie porozciągały we wszystkie strony.
Ale w tym wszystkim zaczynam powoli odnajdywać… siebie.
Taką bardziej prawdziwą, bardziej świadomą, mniej przestraszoną.

~I tak, bywało ciężko.
Były momenty, kiedy czułam się jak własne tło — jakbym stała obok ludzi, których podziwiam, i zastanawiała się, co ja tu robię?? Ale jednocześnie nauczyłam się, że mogę być niepewna i silna.
Chaotyczna i ambitna.
Zmęczona i wciąż idąca dalej, nawet jeśli małymi krokami.

~I wiecie co?
Jakoś tak… dorastam. (zabawne co?)
Nie jakoś spektakularnie, nie w wielkim stylu — tylko po cichu, w środku, w myślach, które już nie uciekają ode mnie tak jak kiedyś.

~Zaczęłam też zauważać rzeczy, których wcześniej nie widziałam…
Że potrafię kochać ludzi głębiej, niż byłam gotowa przyznać.
Że czasem zazdrość to po prostu niezagojona rana, a nie znak, że jestem złym człowiekiem.
Że mogę czuć więcej niż inni i to nie jest wada — to jest moja siła.

~I najważniejsze:
zaczynam sobie wybaczać.
Wszystko.
Te gorsze dni, te porównywania się, te momenty „dlaczego ja nie jestem taka jak ona?”.
Bo chyba pierwszy raz w życiu zaczynam rozumieć, że ja też mogę być kimś wyjątkowym — tylko na swój sposób.

~Oczywiście jako twices musiałam tutaj dodać trochę psychologiczno-osobistego pierniczenia, ale no cóż… TAKA JUŻ JESTEM!

~Przepraszam wszystkich, którzy się martwili i naprawdę nie mogłam sobie wymarzyć lepszych obserwatorów – człowiek znika na parę miesięcy, a oni dalej się pytają czy żyję, czy wszystko w porządku… DZIĘKUJĘ ZA TROSKĘ!

~ miłego wieczoru i pięknego dzionka ✨❄️
WASZA TWICES [za tym akurat tęskniłam 😅]