Oderwała wzrok od chłopaka i popatrzyła na profesor McGonagall, która nadal nad nią stała. Przygryzła wnętrze policzka i przymknęła powieki. Nie mogła patrzeć na jej oceniający wzrok. Nie mogła patrzeć na jej zawiedzenie, które tliło się w zielonych oczach, bo wiedziała, że znowu wszystko zepsuła.

To tak strasznie bolało.

— Przepraszam za moje zachowanie — powiedziała cicho.

”Przepraszam, że jeszcze żyję” — dopowiedziała w myślach. ~ FPOTD — 5.

———

Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli, to jeszcze dzisiaj przeczytacie całość.
Chcę to już skończyć, bo wyję przy tym jak bóbr.