Jak bardzo cenicie wolność? Nie mówię tu o takiej dosłownej, surowej wolności, by wyjść do sklepu w samych bokserkach czy pić wodę z kałuży, ponieważ żyjemy w wolnym kraju i tak dalej, po prostu pytam się, bo zorientowałam się, że wręcz uporczywie nachodzi mnie myśl o niezależności. Głównie finansowej, by pojechać gdzie chcę, kupić co chcę, nie musieć prosić rodziców o każdą cholerną złotówkę czując się jak pasożyt ani nie odmawiać przyjaciołom, bo mi często nie starcza. Marzę o własnym domku, pokolorowanym na kolor, na który nigdy nie zgodziliby się rodzice, z dekoracjami, które nie odzwierciedlają obecnej mody ani stanu finansowego tylko moje gusta. Śnię o życiu w swoim tempie, nie musząc sie budzić do dźwięku ekspresu i krzyków sąsiadów o 6:30, nie musząc siedzieć jak mysz pod miotłą o 22, bo bliscy idą do pracy. Chcę być na tyle niezależna, by móc wyrazić swoje zdanie, nawet to najbardziej kontrowersyjne bez chłodnej kalkulacji czy mi to zaszkodzi. By popełniać drobne, głupie i ludzkie błędy, które nawet jeżeli zaszkodzą, rozbiją się o sieć bezpieczeństwa, utkaną przeze mnie dla mnie, bym nie musiała być nikomu nic winna. Czasem mam wrażenie, ze jestem w takim skrajnym podejściu całkiem sama… Marzycie czasem o takiej wolności?

Jeżeli jest ktoś ciekawy kwintesencji studiów na kierunku lekarskim, ostatnio usłyszałam wyrażenie zakuwanie książki telefonicznej i okazuje się być ono bardzo trafne.

Powiem wam, że mój mózg został naprawdę wzorowo wytrenowany do uczenia się. Czuję się niczym olimpijczyk, ale w dziedzinie efektywnego pochłaniania wiedzy. Na tyle, że czuję iż byłabym w stanie nauczyć się czytać I pisać po chińsku (ale nie konwersować bo wymowa to koszmar) w jakieś… pół roku, na tyle żeby przeczytać sprawnie tłumaczenie harry'ego garncarza. Przeprowadziłabym ten eksperyment gdybym miała czas, jednak nie mam bo czeka na mnie mój garncarz, zwany gworysem. A dokładniej skrypt gworysa czyli wiedzę, która mimo skondensowania do maksimum, dalej zajmuje 250 stron napisanych czcionką Arial 10, z najmniejszymi przerwami z możliwych.

Ale tego też się nauczę.