"Arthur przełamał pocałunek chcąc coś powiedzieć ale tylko mamrotał w moje usta. Całe moje ciało wpasowało się w jego nie zostawiając mi miejsca na oddech. Złapałam się krawędzi blatu. Arthur znowu coś powiedział.
— Przestaniesz? — Wymamrotałam.
Arthur odsunął się szybko, opierając o moje czoło.
— Zaopiekuje się tobą. — Szepnął ciężko oddychając. — I obiecuje postaram się być dupkiem tylko jak będzie ci się to podobało. I postaram się zawsze… poprawiać ci humor i wiem, że nie będę idealny ale zrobię wszystko żebyś… żebyś była szczęśliwa Toussaint.
Zamarłam.
Stanęło mi serce i przez chwile nie potrafiłam nawet mrugnąć. Otworzyłam lekko usta obserwując jak na twarzy Arthur’a zaczyna się malować zaskoczenie.
Chyba… W życiu nie pomyślał, że powie mi kiedyś coś takiego."

<3
ATTACHED #22