I kiedy tak przytulasz mnie ledwo żywy jak brat, siostrę choć nie mamy żadnych więzów krwi, nie mam ochoty cię puścić.
Kołyszemy się w rytm piosenki której nie słychać, ale kołyszemy się równo.
Twoje ciepło mnie uspokaja.
Nie chcę wychodzić, podoba mi się tutaj w twoich szerokich ramionach, które trzymają mnie mocno.
Podobają mi się twoje gęste włosy,
twój śpiący o tej godzinie uśmiech,
twój niski i ciepły głos.
Podoba mi się w tobie wszystko ale nie tak jak dziewczynie, chłopakowi. Bardziej jak siostrze, starszemu bratu którego tak dawno nie widziała.
Do zobaczenia za kolejne bóg wie ile lat.
– xxx

PS: 16.05.2018 = 🙊

Jesteśmy jak kosze na śmieci. Zbieramy problemy czasem stare czasem te nowsze. Musimy się ich jednak pozbywać, wygadać się komuś raz na jakiś czas. Być szczerym. Inaczej… smród i choroby zjedzą nas od środka

-Już tak niewiele do 500 obserwujących…. wow nadal nie czuje tego wszystkiego, nie wierze nadal w to co tu się dzieje. Rozważam delikatnie powrót (odwieszenie konta) ale niczego nie chce obiecywać…❤️