Kipi we nie tyle pomysłów, a nie mam możliwości ani czasu by je zapisać. Niedługo pewnie ulotnią się bezpowrotnie.

***

Mam nadzieję, że nie macie mi za złe, że dodaję wpisy tak rzadko. Nawet nie wiem, kiedy to zleciało, a tu już środa. Przyjeżdżam ze szkoły około 16, obiad, lekcje, nauka, spanie…

Wybaczcie.

W dojazdach lubię jedynie to, że mogę podziwiać piękno jesiennego krajobrazu.

~ Misia

P.S. oto fragment jednego z pomysłów, dopełnionego dzisiaj przez widok przepięknych kolorowych drzew. Taki bonus dla tych, którzy doczytali do tego momentu.

,,Eksplozja kolorów. Jaskrawa żółć, intensywny pomarańcz i krwista czerwień dopełniane przez barwy pośrednie. Oto, czym stał się las. Nie wiem, dlaczego liście utrzymują się takie przez cały rok. Nie wiem, jaki jest tego powód, ale jest pięknie i niesamowicie. Ale też niebezpiecznie. To teren Zezwierzęconych, do których należę również ja.”

Ułożyłam sobie w głowie nieco więcej podczas jazdy autobusem, ale teraz muszę już iść spać i nie mogę tak długo pisać.

Dobranoc Mordki