I jakoś tak nie wiem…
Wpadłam w jakiś straszny okres nostalgii. Nie jestem już do końca pewna, czy czas, który spędziłam na tej stronie, to 8lat czy już może 9. Minęło już tyle, że az sama jestem w szoku, że mój słomiany zapał, o którym wiele razy tutaj wspominałam, dotrwał tych czasów.

Może być to dla kogoś wielkie zdziwienie, ale wciąż lubię pisać, mam wiele planów i aspiracji w tym kierunku, ale za każdym razem czas rujnuje mi moje plany czy też edukacja zabiera wenę. Jednak wciąż mam nadzieję, że kiedyś uda mi się napisać coś, z czego będę zadowolona na dłużej.

Dzięki tej stronie poznałam tyle osób, zawierałam masę znajomości. Uwielbiam to i chętnie wracam myślami do tamtych chwil. Naprawdę uwielbiam te czasy.

Najbardziej zawsze rozczulał mnie fakt, że ten przycisk ,,obserwuj” nacisnęło ponad 3600 osób, a o istnieniu tego konta w moim prywatnym życiu wiedzą jedynie 3 osoby. To konto przez lata było moja ucieczką. Prowadziłam na swój własny sposób podwójne życie i to w tym wszystkim lubiłam chyba najbardziej.

Mam nadzieję, że kiedy uda mi się coś skończyć, wrócę tutaj. Z czymś bardziej ambitnym, długości równej z książkami, które możecie kupić w księgarni.