Czuję się jakby Lovesong od The Cure mnie poważnie prześladowało
Rok temu robiłam urodziny w restauracji, no bo 18 to tam zaprosiłam rodzinę i też jednych zaprzyjaźnionych sąsiadów, bo nie jest nas za dużo. Sama skleiłam playlistę, byliśmy sami w lokalu to mogłam puścić coś w moim stylu. Akurat miałam wtedy fazę na The Cure, więc dałam tam Lovesong i jak się włączyło to od razu tata i kuzynka mnie zagadali, że super wybór. Tata jest wielkim fanem, a kuzynka gotką, także fajnie trafiłam. Nie mam osoby, którą kochałabym romantycznie, więc ten tekst jest takim słodko-gorzkim o mojej rodzinie, o tym że ich kocham ale widzę, jak się od siebie oddalamy np właśnie z kuzynkami, że doroslysmy, że dziadkowie coraz bardziej chorują (chociaż wciąż się nieźle trzymają) i że to wszystko przemija, poniekąd przeze mnie. Jedne z częstszych spotkań (nie chcę wchodzić w szczegóły, ale były super) skończyły się gdy zdiagnozowali mi epilepsję i dziadek bał się, że dostanę ataku a on nie będzie wiedział co zrobić. Inną rzecz schrzaniłam, bo moje myśli stwierdziły, że zawadzam pewnej osobie i że nie powinnam już do niej pisać, no i wszystko j*blo. To było kilka lat temu, a ja dalej to sobie wypominam, bo niby mogłoby to wrócić, ale już nigdy nie będzie takie samo, za wiele rzeczy się zmieniło

Po tamtych urodzinach tyle słuchałam Lovesong, że mi wrąbało The Cure ma 4 miejsce w topce rocznej, praktycznie tylko przez tę piosenkę. W pewnym momencie tak mnie to bolało, że chciałam jechać na ich koncert. W sumie to tata to proponował, bo on ich bardzo lubi i chyba był już na kilku koncertach. Ale ja ich aż tyle nie słucham, na openera chyba nawet dla Green Day bym nie pojechała, więc musielibyśmy znowu jechać do Berlina, przy czym nie ogarniam jeszcze terminów, w których w związku ze szkołą musiałabym być na miejscu. Bilety były drogie, no i nawet za bardzo się nie staraliśmy, żeby to się udało. Dziwnie byłoby mi kupować bilety tylko po to, żeby usłyszeć jedną piosenkę, która nie daje mi spokoju, chociaż może wtedy by mi ulżyło

Ostatnio znowu kilka razy widziałam moją rodzinę. W święta się nie udało, jedynie jeździliśmy na raty do dziadka do szpitala (z którego wyszedł jakieś 2 tygodnie później), z babcią tylko tata się widział, taka była tym wykończona i prawie całe święta spała. Później już było lepiej, ale znowu wróciło to dziwne uczucie. Kuzynka z którą zawsze miałam najlepszy kontakt, teraz ma chłopaka, ostatnio znowu go przyprowadziła i chociaż polubiliśmy się, to nie potrafię się przyzwyczaić do tego, że już nie gadamy godzinami jak kiedyś. Widzę jak mój tata rozmawia ze swoim rodzeństwem i tęsknię za czymś, czego nigdy nie miałam. Boję się, że jak zabraknie dziadków, to to wszystko się zawali na amen i nawet z rodziną nie będę miała kontaktu. Niby jest jeszcze strona mamy, ale to taka dalsza rodzina i nie przepadamy za sobą, to nigdy nie będzie to samo

I wszystko przez to ch0lerne Lovesong xD