Miłość

Lexy_di_Angelo 1 rok temu

Zaznacz poprawną odpowiedź, aby przejść do następnego pytania.

Quiz w Poczekalni. Zawiera nieodpowiednie treści? Wyślij zgłoszenie

Komentarze: 0

Zablokuj

Weasley_twins

• 1 rok temu

piękny, starałam się wybierać najbardziej creepy obrazki lub w takim vibie hehe
💛🖤

Odpowiedz

Zablokuj

Weasley_twins

• 1 rok temu

@Lexy_di_Angelo ja się wzruszyłam
🖤💛

Odpowiedz

Zablokuj

Lexy_di_Angelo

• AUTOR

• 1 rok temu

@Weasley_twins awww dziękuję 💖

Odpowiedz

pokaż więcej odpowiedzi (7)

Zablokuj

Mirabeth

• 1 rok temu

"Miłość zapisana w książkach – pomiędzy stronami"
Nie do końca rozumiem… Jednak ja kompletnie nie rozumiem poezji.
Grunt, że, tak jak inne twoje wiersze, jest piękny❤️

Odpowiedz

Zablokuj

Mirabeth

• 1 rok temu

@Lexy_di_Angelo To raczej ja dziękuję. Za te piękne wiersze.

Odpowiedz

Zablokuj

Lexy_di_Angelo

• AUTOR

• 1 rok temu

@MiraRosa 💖

Odpowiedz

pokaż więcej odpowiedzi (3)

Zablokuj

mustakissa

• 1 rok temu

"Miłość zapisana w książkach — Pomiędzy stronami". Piękne!

Odpowiedz

Zablokuj

Lexy_di_Angelo

• AUTOR

• 1 rok temu

@mustakissa No tak, w końcu lubisz książki więc wylosowałaś idealny ❤️

Odpowiedz

Zablokuj

mustakissa

• 1 rok temu

@Lexy_di_Angelo Na takim motywie to i opowiadanie mogłoby powstać.

Odpowiedz

pokaż więcej odpowiedzi (2)

Zablokuj

W bibliotece pełnej kurzu i szeptów, gdzie regały pamiętały dotyk setek rąk, ukryta była księga, stara jak świat, a w niej — historia, co nie znała końca lat. On — przychodził co tydzień, siadał przy stole, palcami wodził po brzegach historii jak po wspomnieniu. Ona — zapisana w wersach, zaklęta w słowie, czytała go z każdą stroną, choć on nie wiedział o niej prawie. Kiedy przewracał kartki, czuła to w sercu, gdy zamykał księgę — tęskniła bez przerwy. Jej litery drżały, gdy odchodził o zmroku, lecz wracał — jak echo, jak sekret bez pokrycia w kroku. I tak mijali się — on i ona w książce, jakby każda strona była krokiem ku miłości. Bo czasem nie trzeba realnych dłoni, by kochać kogoś, kto w słowach się broni. Oto i koniec wierszyka dedykowanego dla @Swann Mam nadzieję, że podobało <3

Mi się bardzo podobało 🥰

Odpowiedz

Zablokuj

Lexy_di_Angelo

• AUTOR

• 1 rok temu

@StaplerGrace Bardzo się cieszę 😄

Odpowiedz

Zablokuj

Weasley_twins

• 1 rok temu

W bibliotece pełnej kurzu i szeptów,
gdzie regały pamiętały dotyk setek rąk,
ukryta była księga, stara jak świat,
a w niej — historia, co nie znała końca lat.

On — przychodził co tydzień, siadał przy stole,
palcami wodził po brzegach historii jak po wspomnieniu.
Ona — zapisana w wersach, zaklęta w słowie,
czytała go z każdą stroną, choć on nie wiedział o niej prawie.

Kiedy przewracał kartki, czuła to w sercu,
gdy zamykał księgę — tęskniła bez przerwy.
Jej litery drżały, gdy odchodził o zmroku,
lecz wracał — jak echo, jak sekret bez pokrycia w kroku.

I tak mijali się — on i ona w książce,
jakby każda strona była krokiem ku miłości.
Bo czasem nie trzeba realnych dłoni,
by kochać kogoś, kto w słowach się broni.

Ja i moje bookboyfriendy…
🖤💛

Odpowiedz

Zablokuj