Jako ateistka, z pełnym szacunkiem dla osób wierzących, z mojego racjonalnego punktu widzenia nie mogę ani potwierdzić, ani zaprzeczyć istnieniu duszy. Zazwyczaj opieram swoje osądy na faktach naukowych, jednak zarówno ludzka, jak i zwierzęca świadomość pozostają obszarami, które nie zostały jeszcze w pełni poznane przez człowieka. Z tego powodu nie jestem w stanie zająć jednoznacznego stanowiska.

Intuicyjnie przypuszczam, że po śmierci nie istnieje nic – co dotyczyłoby zarówno ludzi, jak i zwierząt.

Gdybym jednak chwilowo przyjęła założenia religii chrześcijańskiej, mogłabym stwierdzić, że zgodnie z Biblią:

„Bo los synów ludzkich jest taki, jak los zwierząt, jednaki jest los obojga. Jak one umierają, tak umierają tamci; i wszyscy mają to samo tchnienie. Człowiek nie ma żadnej przewagi nad zwierzęciem. Bo wszystko jest marnością.”
(Księga Kaznodziei Salomona 3:19)

– w teorii zwierzęta, jako istoty podobne człowiekowi, również powinny mieć możliwość pójścia do nieba.

Niemniej jednak nie uważam się za osobę uprawnioną do formułowania ostatecznych sądów w tej sprawie, co warto mieć na uwadze.