Witam witam moi drodzy!😝😁
Co słychać?
Mam kilka info: sprawa organizacyjna mojej aktualności tutaj przez kolejne trzy tygodnie z hakiem, opis mądrości verde😅, piękny cytat i coś dla czytelników PK…

A więc; jakoż iż mam zryty kręgosłup muszę udać się na jego rehabilitacje do ośrodka, na trzy tygodnie i to już w tą środę. Nie ma co marudzić, siła wyższa, choć szkoda, że akurat teraz, o lipiec miał być niebiański, taki jak do tej pory i w ogóle… W kazdym bądź razie nie przyszłam tu marudzić. Moja aktywność zmaleje i do jakiegoś 5 sierpnia wstawię jedynie PK #16, bo mam tyle o ile nabazgrane i wrzucę po prostu do szkiców. Jednakże będę tutaj się zjawiać z newsami i opowieściami ,,ośrodkowymi verde”! No bo bez jaj, że się nie odezwę, jakby mnie kto nie znał😅

Dobra, a teraz sytuation z dnia dzisiejszego! Rano byłam na placu zabaw z kuzynką no i tak oczywiście mini tyrollka, hustawki i electro! Potem byłam z kuzynką w sklepie no i wracamy już połowa drogi do domu, a ona nagle: Ty desek nie mamy! Przy sklepie zostały! No i my śmiech biegiem wracamy😅
Później lecimy na deski w takie fajne miejsce, a przed nami idą jakies dzieciaki, dwójka młodszych, jednen starszy, lat około 12 (od początku wiedziałam, że to niezły palant, bo jego brat rok ode mnie młodszy również niezłe ziółko), no ale przechodzimy obok nich, a ten najstarszy się zaczyna drzeć ; ,,Dobry wieczór!”, chociaż jest południe, ja go zlewam, ale potem on dalej swoje, w końcu ja patrze przed ramię i: Głośniej się nie da!? Ten zaczyna coś chrzanić od rzeczy, a ja sie odwracam i skręcam z kuzynką w inną drogę , bo mamy dosć, a z nimi się kłócić nie będziemy, wiec na koniec mówię niby do kuzynki, ale bardzo głośno; Widzisz jakie to dzieciaki bezczelne, no szkoda czasu na nich tracić. On coś dalej leci, ale my już ich nie słyszałyśmy. Potem idziemy do wujka i żartujemy sobie, że jak się jeszcze raz pojawią to im z deski przywalimy aż z rowera spadną, ale się już nie pojawili. Potem ogólnie zaliczyłam glebę na asfalt (to na bank przez tego dzieciaka, przynosi pecha!😅) i generalnie teraz się biorę za poprawianie PK. Nawiasem mówiąc wczoraj był naj dzień mojego życia!😍

Cytat, w którym się zakochałam dnia dzisiejszego: ,,W Twoich oczach widzę coś w co warto wierzyć” – Alan Walker ,,Ignite”😍

A na zakończenie, fragment PK #16!

Ogólnie rzecz biorąc gdzieś z tyłu głowy miałem to, że Noah może zjawić się w fabryce, ale i tak doznałem sporego szoku. Artysta bez wątpienia zmienił się na lepsze. Był bardziej zdecydowany i odważny, jednak dobrze wiem, że w duszy omal nie zemdlał ze strachu. Bo każdy człowiek się boi bez względu na wiek, płeć, czy charakter. Nie ma zmiłuj w tym temacie. Spojrzałem na jego dłoń i ujrzałem tam… gnat, broń, pistolet. Skąd on to ma do jasnej cholery? Kontem oka popatrzyłem na Livy, była nie mniej zaskoczona niż ja, ale była też blada jak trup. Olivier mrugał bardzo szybko, niespokojnie i nienaturalnie powiekami. Layla wydawała się zła, nie wiadomo dlaczego.
Darken wrócił do swojej stałej miny – pewnego siebie zbira. Noah stał naprzeciwko niego z wyrazem twarzy dumnym, aczkolwiek i przerażonym. Byłem pewny, że nie ma pojęcia co robi.
— Wytłumaczmy sobie dwie rzeczy, Kyle — powiedział twardo Noah.
— Chętnie — odparł platynowy człowiek — Livy jest moja, a ty jesteś martwy.

Miłego popołudnia!😄

#verde