Do wszystkich, którzy czytając moje romanse sadzą, że w realu wykazuje chociaż niewielką aktywność w tym temacie:
Jedyne do czego się nadaje to do beznadziejnego zakochiwania się w tak naprawdę tylko i wyłącznie jednej osobie, a potem zachowywania się słabo i tylko słabo, na końcu głupim żalu i tchórzostwie.

To na tyle.

Dobra dość żalu.
Jak dzień?
Żyjecie?
Jutro środa, połowa tygodnia, weekend coraz bliżej.
Jaki jest wasz ulubiony dzień tygodnia i dlaczego?
Ja stoję na sobocie, niedziela i wieczór przed poniedziałkiem to trauma😂

Miłego wieczoru!💚

W dzisiejszym, wieczornym wpisie wyjaśnię w przerwę na naukę, dlaczego real nie może być fikcją, zapraszam zainteresowanych.

Wyobraźmy sobie sytuację, jej początek zdarzył się moi drodzy państwo dzisiaj…
Galerie, sklepy, wielkie miasto, środek zimy, zwyczajny dzień, sobota. Gdyż już wydaję się, że człowieka nie zaskoczy tego dnia absolutnie nic, stoi sobie przy kasie i czeka na rudą panią kasjerkę, która musiała na chwilę wyjść na sklep. Znudzona patrzę sobie wokół i nagle mój wzrok trafia na jakiegoś chłopaka. Nie no nie jakiegoś. Był śliczny. Nie widziałam w życiu bardziej w moim typie. Pod 1,8m, krótkie, brązowe, jasne, kręcone włosy, błyszczące oczy, mimo maseczki widać jego szeroki uśmiech, wiek jakoś mój. No i jest pięknie, pani rudej kasjerki nadal nie ma, rzucam co drugie spojrzenie na typa. Jest okazja się pogapić toteż korzystam, jak to ja.
I to jest real.
Typ nagle również zaczyna gapić się na mnie. Patrzymy na siebie dłuższą chwilę, w końcu oboje spuszczamy głowy i zaczynamy się cicho śmiać. Bardziej absurdalnie, nagle dostrzegam, że typ ma bluzę Avicii, wtedy nie ma bata podchodzę do niego, bo nie ma innej opcji, chodzi o Avciii, gościu już masz moje uznanie. Zaczynam rozmowę. Muzyka, muzyka i drobne informacje innego gatunku. Nagle przychodzi pani ruda kasjerka i muszę iść, gość jednak prosi mnie żebym na niego zaczekała. Chwilę później jesteśmy na placu głównym miasta, wokół pełno ludzi. Rozmawiamy, śmiejemy się, jest pięknie. Słońce świeci jasnym blaskiem, na niebie bajeczne chmury. Chwila jakby trwa wiecznie, idzie zapomnieć o czasie. Na koniec muszę wracać do domu, więc wymieniamy się numerami telefonów. Jeszcze w drodze do domu on pisze wiadomość…

I co, i ciul to była fikcja, jak z filmu.
Wraca ruda pani kasjerka, gość nawet mnie nie zauważył, nie wie, że trafił na moją listę topki nr 2, real (On – Bezimienny ( @Oryginalny_kosmita niech będzie i tak😂), J i Niebieskowłosy)) ja wychodzę, on zapewne też, dziękuję za uwagę, sprawy nie było. Więcej się nie spotkamy na 99%.

Hahah, dobra dość tego, mój cudy, ironiczny humor kazał mi to napisać (tak jak i Boy with blue hair i Niebieskowłosego😂), ale nooo the end, wracam do nauki. Ale na marginesie typ serio poezja😂😍