Się rok 2025 się kończy, a ja nadal walczę z opowiadaniem które zaczęłam pisać w 2024… tak, to nadal ta parodia reklamy internetowych nowelek romantasy, której napisanie miało mi zająć może kilka dni.
Przy okazji okazuje się, że działam jak drukarka, bo to jedno niedokończone opowiadanie dość skutecznie "trzyma mi kolejkę" i blokuje pisanie czegokolwiek innego. Już kiedyś tak było z 5 rozdziałem Liceum, który pisałam 2 lata, ale Liceum to przynajmniej odrobinę poważny projekt (który też startował jako niepoważny projekt, ale trudno).
To tak chyba jest, że im człowiek starszy, tym mniej ma czasu na pisanie… albo siły. Bo czas niby mam. Często marnuję go na martwienie się, co powinnam zrobić żeby go dobrze wykorzystać.
W tym roku też przestałam się zajmować badaniem drewna, co robiłam od 4 lat, i zajęłam się badaniem złotej algi (jeśli pamiętacie aferę ze śniętymi rybami w Odrze, to tych ryb wbrew, temu, co sugerowały media, nie zabiła żadna z wiodących partii politycznych, tylko właśnie złota alga.). Jeśli miałabym ocenić, jak mi to idzie, to powiedziałabym że źle i innym idzie dużo lepiej, ale możliwe że moja ocena jest błędna. Mój promotor dostał grant i teraz mi ludzie gratulują że pewnie dostanę pieniomdze, ale jeśli nawet dostanę (musiałabym wygrać konkurs na najfajniejszego doktoranta) to dopiero w 2027. Na razie mamy pieniądze na badania. Moje badania na razie polegają na patrzenie na algę pod mikroskopem (albo na inne sposoby) czy żyje czy nie jak jej doleję niesłonej wody do pożywki. Do tego nie potrzeba wiele finansowania. Powinnam też znaleźć jakiś sposób jej pobierania, który nie powoduje że te gupie algi się rozpadają. To niezbędne żeby robić te droższe badania. Przynajmniej teraz działam w temacie, w którym jeden z ekspertów nazywa się Tylko Grzegorz. Od kilku miesięcy obrabiam też dane do 1 wykresu. Bardzo profesjonalnie, rysując szare elipsy na zdjęciach.
A także się rozchorowałam. Wzięłam całe dużo antybiotyka i nadal troche boli mnie gardło.
Z okazji Nowego Roku idem na mszę a potem nie wiem.
Także na Nowy Rok życzę wam więcej pewności w życiu i produktywności niż ja mam.
I na koniec, jako że nie udało mi się światecznie opublikkować tego, co chciałam, dodam wiersz autorstwa mojego i @Stalkujem_TW (a także innych osób bo oczywiście powstał na kanwie Eviva l'arte. I jeśli myślicie, że pamiętam, kto napisał Eviva l'arte, to muszę was zmartwić)

I chociaż życie nasze nic nie warte,
Eviva l'arte
Choć mam w pokerze całkiem dobrą kartę
Eviva l'arte
Chociaż na stoku zgubiłem nartę
Eviva l'arte
Chociaż skarpety noszę dziś przetarte
Eviva l'arte
Choć osły często bywają uparte
Eviva l'arte
Proszę ode mnie pozdrowić Martę
Eviva l'arte
W Anglii jest peron 9 i 3/4
Eviva l'arte
Kiedyś król Persji najechał Spartę
Eviva l'arte
Dał, jak zwyciężać, przykład Bonaparte
Eviva l'arte
(prawdopodobnie było jeszcze więcej zwrotek, ale nie pamiętam)

A to jest złota alga pod mikroskopem. Na żywo jest fajniejsza, bo jeśli jest akurat żywa, to sobie pływa i niektóre się nawet kręcą w kółko. Dla porównania, sinice które nadal liczę wyglądają jak obcięte włosy.

Radosnych Świąt Wam życzę, pełnych szczęścia, pokoju, prawdziwych relacji i czasu na bycie sobą :) a jeśli się martwicie że u Was na Wigilii coś nie wyszło albo nie było tak, jak sobie wyobrażaliście, albo w ogóle nie udało Wam się "odhaczyć" świątecznych zwyczajów, to pamiętajcie że nie o to w Bożym Narodzeniu chodzi. Z jakiegokolwiek powodu je obchodzicie, powodem tego wszystkiego jest wyrażenie radości z tego powodu i głębsze duchowe zmiany, nie odprawienie rytuałów w stosownej formie. Mówię to z całym autorytetem przypadkowej osoby w internecie!
Swoją drogą w tym roku nasz tort świąteczny wygląda tak, ponieważ kończyłam go robić w trakcie Wigilii i po tym kiedy poczęstowaliśmy nim ciocię która musiała już iść bo Wigilię zaczęliśmy o 21.00 gdyż dopiero wtedy wszystko było zrobione (nawet nie mamy sałatki warzywnej, co za kompromitacja!):