"Ciemno wokół mnie
Paranoja ogarnia moje serce
Boje się postawić krok na przód
Podajcie mi lampę co drogę oświetli
Mrok wokoło, ciemność przed oczami
Zima za oknem i w sercu mym
Chłód odemnie bije
A ja szukam ciepła i bliskich
Szukam nadziei i światła
Szukam sensu życia
Chciała bym uciec
Zostawić wszystko
Zacząć żyć od nowa
Zapomnieć rany i tuch którzy skrzywdzili
Uciekam od siebie, moich emocji
Ale nie umiem uciec od bólu
Boje się swoich emocji
Chowam się przed reakcją innych
Nie chcę, nie potrafię żyć
Kolejny raz odrzucona
Kolejny raz zraniona
Chciałabym poczuć pełnie radości

Twoje oczy jak nóż w sercu mym
Twoje słowa jak bicz na ciele
Twoja obecność w życiu mym to jedna wielka pomyłka
Czemu tu jesteś i mówisz mi że mnie kochasz skoro ja cię nienawidzę?
Odejdź, nie wracaj

Idę krok za krokiem przed siebie
Powoli i ostrożnie
Lecz chciała bym biec przed siebie, nie obracać się, poprostu biec
Uciec, opuścić, nie wrócić
Zacząć od nowa, naprawiać błędy, zapomnieć ludzi, zapomnieć wszystko

A może po prostu się zatrzymać?
Pomyśleć nad życiem?
Naprawiać błędy?
Odrodzić nadzieje w sercu?
Znów mieć uśmiech"

Tutaj jeden fragment z mojego zeszytu 😅