Niepokoją mnie ludzie, którzy mnie nie lubią i przez kilka miesięcy się do mnie nie odzywają, a nawet na mnie nie patrzą, kiedy przechodzą obok, aż tu nagle nadchodzi dzień, kiedy sami z siebie do mnie zagadują.
Mam się zacząć obawiać i rzucać na siebie jakieś czary ochronne? Szkoda, że nie potrafię. Nie pogardziłabym jakimś specjalistą?😂

Wiecie jak to jest, kiedy dowiadujecie się czegoś o jakiejś osobie i już nie możecie spojrzeć na nią w ten sam sposób?

No to otóż dowiedziałam się, że nieobecności mojej dawnej koleżanki z podstawówki (teraz nie-koleżanki z liceum) są spowodowane jej wyjazdami do różnych krajów ze swoim chłopakiem. Co w tym dziwnego? Ona ma lat 18, on 35. A no i gość ma kasy jak lodu. Powiedzcie mi, że to nie jest związek dla pieniędzy.
I tutaj stwierdzenie ,,wiek nie gra roli" upada, a pojawią się dogłębne obrzydzenie, bo nietrudno ogarnąć, że on płaci kasą, a ona odwdzięcza mu się w inny sposób.

To naprawdę inny stan umysłu chwycić z kimś fazę ma czarny humor przy osobie, która ni kija go pojmuje i patrzy się ma was, jak na psycholi dodając co chwilę ,,Tego się po tobie nie spodziewałam", ,,Jak możesz?", ,,Nie skomentuje tego", ,,O czym wy mówicie…?", ,,C-O?"😂😂

No cóż, obawiam się, że zepsułam dzisiaj z koleżanką naszą wspólną koleżankę, której dobroć i niewinność do wczoraj wykraczała poza skalę🙈