Nie, no ja tak nie mogę.

Kiedyś dostałam od babci kolorowankę na odstresowanie. Nie pokolorowałam ani jednego obrazka, ale sama kolorowanka bardzo dobrze mi służy. Są w niej piękne cytaty na każdy dzień. Przeglądam ją, kiedy mi źle lub kiedy po prostu czuję taką potrzebę. Dziś mam dla Was jedno z tych pięknych zdań: „Nikt nie jest zniewolony w bardziej beznadziejny sposób niż ci, którzy fałszywie wierzą, że są wolni.” O kim tu mowa? O naszych politykach.

Pycha, egoizm i poczucie, że robią coś dla tego kraju (jeśli ich zdaniem to jest dobre, to straciłam w nich wiarę), to właśnie ich kajdany, których sami nie widzą, ale są to kajdany zniewalające ich w jeszcze gorszy sposób niż nas. To dlatego moja mentalność nie pozwala mi nienawidzić ludzi. Nie potrafię ich nienawidzić. Zawsze tłumaczę to sobie tak, że coś złego ściągnęło ich na niewłaściwą stronę, że to nie jest ich wina, że oni tylko źle wybrali.

Ale swoim wyborem nie mają prawa odebrać mi mojego.

Bóg Ojciec dał mi wolną wolę — On, nie Kościół, nie żaden ksiądz — więc tylko On może mi ją odebrać. Nie pozwolę sobie wmówić, że to, co robi państwo, jest słuszne. Nie będę ich słuchać, gdy będą mi mówić, że postępuję niechrześcijańsko. Wiara jest każdego indywidualną sprawą i nikt nie może zarzucić mu bycia niedowiarkiem, jeśli ów nie wyrazi na to zgody.

Nikt nie ma prawa mówić mi, że LGBT+ jest poglądem, chorobą, czy czymkolwiek innym. Czy nie słyszeli, że miłości się nie wybiera? A to, że ktoś ma inną orientację, nie znaczy, że nie potrafi kochać lub, że jest upośledzony.

Nikt nie może odbierać mi wyboru, ani kazać mi żyć według jego zasad. Nikt nie ma prawa mówić mi, że robi coś dla dobra mojego i ogółu, kiedy krzywdzi przy tym kogokolwiek.

Jestem wolnym człowiekiem.