Dawno nie pisałam o tym… Nazwijmy go sernik. Ostatnio obraził się na mnie i mnie zablokował, ale udało nam się pogodzić. Niestety nie na długo. Tydzień temu zablokował mnie, nie dając mi się nawet pożegnać. Specjalnie napisał gdy spałam. Że dziękuje mi za wszystko, że mnie kocha. Jakby mnie naprawdę kochał, to by mnie nie zostawiał. I to z takiego powodu. Że niby go ignoruję. Kiedy ja mu odpisywałam gdy tylko usłyszałam powiadomienie. Zawsze miałam nadzieję, że to wiadomość od niego. A to że czasami spałam kiedy on nie spał to już chyba nie jest koja wina, co? Miałam specjalnie z zaśnięciem czekać do godziny 11 (przed południem) bo on spać nie może i mu się nudzi? No chyba nie. Ja mam szkołę, też muszę spać, mam swoje sprawy. To, że on ma edukacje domową i sobie chodzi spać o k–wa 8 rano to nie znaczy że ja tak mogę. A potem do nocy czekałam na wiadomość. I mimo tego, że ciągle był na mnie zły z jakichś powodów z du-py, pisał sucho, był miły tylko gdy czegoś chciał, potrafił ignorować mnie cały dzień i tłumaczyć to "bo nie miałem ochoty z nikim rozmawiać" ja i tak odpisywałam od razu, byłam miła, robiłam to co chciał. I na końcu po prostu tak mnie potraktował. Wiedząc, gdzie poszłam i co chciałam zrobić kiedy zablokował mnie na jeden dzień. Koniec historii.