
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×



MaenoAki
Pérassay – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 449 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Pérassay plasuje się na 719. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 540.).
MaenoAki
95th Aero Squadron
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
95th Aero Squadron
Ilustracja
Historia
Państwo
Stany Zjednoczone
Sformowanie
8 maja 1917
Rozformowanie
18 marca 1918
Nazwa wyróżniająca
95th Aero
Dowódcy
Pierwszy
kpt. Fred Natcher
Organizacja
Dyslokacja
Issoudun, Epiez, Toul, Touquin, Rembercourt, Brest
95th Aero Squadron – 95 Aero – 95 Reconnaissance Squadron – jednostka United States Army Air Service z okresu I wojny światowej.
Spis treści
1 I wojna światowa
1.1 Dowódcy Eskadry
2 Okres międzywojenny i II wojny światowej
3 Bibliografia
4 Linki zewnętrzne
I wojna światowa
Jednostka została utworzona w 20 sierpnia 1917 roku w Kelly Field Annex w Teksasie. Została rozwiązana 18 marca 1919 roku.
Eskadra osiągnęła gotowość bojową w październiku 1917 roku. W listopadzie przybyła do Francji i została umieszczona w bazie lotnictwa amerykańskiego w Issoudun. Działania wojenne jednostka rozpoczęła w połowie lutego 1918 roku. Pierwsze straty poniosła 9 marca – w czasie lotu bojowego zginął jej ówczesny dowódca kapitan James E. Miller.
5 maja 1918 roku jednostka została dołączona do 1st Pursuit Group.
Piloci eskadry latali głównie na samolotach Nieuport 27, Nieuport 28 oraz SPAD XIII
SPAD XII w barwach USAF
95th Aero Squadron w całym okresie wojny odniosła 47 zwycięstw, 35 nad samolotami i 12 nad balonami obserwacyjnymi.
Łącznie w jednostce służyło przeszło ponad 6 asów myśliwskich m.in.:
Lansing Holden (7), Sumner Sewall (7), Edward Peck Curtis (6), Harold Robert Buckley (5), James Knowles (5), David McKelvey Peterson (0).
Dowódcy Eskadry
Stopień Nazwisko Okres :)
MaenoAki
Eric Butorac
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
Eric Butorac
Ilustracja
Państwo
Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia
22 maja 1981
Rochester
Wzrost
190 cm
Gra
leworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny
2003
Zakończenie kariery
wrzesień 2016
Trener
Ryan Dussault
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje
0
Najwyżej w rankingu
935 (16 stycznia 2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje
18
Najwyżej w rankingu
17 (29 sierpnia 2011)
Australian Open
F (2014)
Roland Garros
3R (2016)
Wimbledon
3R (2007, 2014)
US Open
QF (2014)
Multimedia w Wikimedia Commons
Eric Butorac (ur. 22 maja 1981 w Rochester) – amerykański tenisista specjalizujący się w grze podwójnej.
Spis treści
1 Kariera tenisowa
1.1 Finały w turniejach ATP World Tour
1.1.1 Gra podwójna (18–11)
2 Przypisy
3 Bibliografia
Kariera tenisowa
Zawodową grę rozpoczął w 2003 roku. We wrześniu 2016 roku, po przegranym meczu 1 rundy gry podwójnej US Open, zakończył zawodowe występy w tenisie[1].
W grze pojedynczej Amerykanin nie osiągnął większych wyników. Najwyżej w rankingu był na 935. miejscu w połowie stycznia 2006 roku.
W grze podwójnej Butorac wygrał 18 turniejów rangi ATP World Tour, począwszy od lutego 2007 roku, kiedy to wspólnie z Jamiem Murrayem wygrali zmagania o mistrzostwo w San José, a kończąc na zwycięstwie w Walencji w listopadzie 2015 roku. Partnerem deblowym Amerykanina był wówczas Scott Lipsky. Ponadto Butorac 11–krotnie dochodził do finałów zawodów ATP World Tour, w których został pokonany. Najwyżej w zestawieniu deblistów był na 17. pozycji w sierpniu 2011 roku.
Finały w turniejach ATP World Tour
Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250
Gra podwójna (18–11)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 30 lipca 2006 Los Angeles Twarda Wielka Brytania Jamie Murray Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan 2:6, 4:6
Zwycięzca 1. 18 lutego 2007 San José Twarda (hala) Wielka Brytania Jamie Murray Południowa Afryka Chris Haggard
Niemcy Rainer Schüttler 7:5, 7:6(6)
Zwycięzca 2. 25 lutego 2007 Memphis Twarda (hala) Wielka Brytania Jamie Murray Austria Julian Knowle
Austria Jürgen Melzer 7:5, 6:3
Zwycięzca 3. 23 czerwca 2007 Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Jamie Murray Wielka Brytania Joshua Goodall
Wielka Brytania Ross Hutchins 4:6, 6:3, 10–5
Zwycięzca 4. 11 sierpnia 2008 Los Angeles Twarda Indie Rohan Bopanna Stany Zjednoczone Travis Parrott
Serbia Dušan Vemić 7:6(5), 7:6(5)
Zwycięzca 5. 11 stycznia 2009 Ćennaj Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Szwajcaria Jean-Claude Scherrer
Szwajcaria Stanislas Wawrinka 6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 10 maja 2009 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Czechy Martin Damm
Szwecja Robert Lindstedt 6:3, 6:2
Zwycięzca 7. 4 października 2009 Bangkok Twarda (hala) Stany Zjednoczone Rajeev Ram Hiszpania Guillermo García-López
Niemcy Mischa Zverev 7:6(4), 6:3
Finalista 2. 9 maja 2010 Monachium Ceglana Niemcy Michael Kohlmann Austria Oliver Marach
Hiszpania Santiago Ventura 7:5, 3:6, 14–16
Finalista 3. 1 sierpnia 2010 Los Angeles Twarda Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan 7:6(6), 2:6, 7–10
Zwycięzca 8. 10 października 2010 Tokio Twarda Jean-Julien Rojer Włochy Andreas Seppi
Rosja Dmitrij Tursunow 6:3, 6:2
Zwycięzca 9. 24 października 2010 Sztokholm Twarda (hala) Jean-Julien Rojer Szwecja Johan Brunström
Finlandia Jarkko Nieminen 6:4, 7:6(4)
Finalista 4. 20 lutego 2011 Memphis Twarda (hala) Jean-Julien Rojer Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor 2:6, 7:6(6), 3–10
Zwycięzca 10. 1 maja 2011 Estoril Ceglana Jean-Julien Rojer Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero 6:3, 6:4
Zwycięzca 11. 21 maja 2011 Nicea Ceglana Jean-Julien Rojer Meksyk Santiago González
Hiszpania David Marrero 6:3, 6:4
Zwycięzca 12. 2 października 2011 Kuala Lumpur Twarda (hala) Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Filip Polášek 6:1, 6:3
Finalista 5. 6 listopada 2011 Walencja Twarda (hala) Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan 4:6, 6:7(9)
Zwycięzca 13. 19 lutego 2012 São Paulo Ceglana (hala) Brazylia Bruno Soares Słowacja Michal Mertiňák
Brazylia André Sá 3:6, 6:4, 10–8
Finalista 6. 30 września 2012 Bangkok Twarda (hala) Australia Paul Hanley Lu Yen-hsun
Tajlandia Danai Udomchoke 3:6, 4:6
Finalista 7. 6 stycznia 2013 Brisbane Twarda Australia Paul Hanley Brazylia Marcelo Melo
Hiszpania Tommy Robredo 6:4, 1:6, 5–10
Finalista 8. 5 maja 2013 Monachium Ceglana Cypr Markos Pagdatis Finlandia Jarkko Nieminen
Rosja Dmitrij Tursunow 1:6, 4:6
Zwycięzca 14. 29 września 2013 Kuala Lumpur Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Urugwaj Pablo Cuevas
Argentyna Horacio Zeballos 6:2, 6:4
Finalista 9. 25 stycznia 2014 Australian Open, Melbourne Twarda Południowa Afryka Raven Klaasen Polska Łukasz Kubot
Szwecja Robert Lindstedt 3:6, 3:6
Zwycięzca 15. 16 lutego 2014 Memphis Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan 6:4, 6:4
Zwycięzca 16. 19 października 2014 Sztokholm Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Filipiny Treat Huey
Stany Zjednoczone Jack Sock 6:4, 6:3
Finalista 10. 29 sierpnia 2015 Winston-Salem Twarda Stany Zjednoczone Scott Lipsky Wielka Brytania Dominic Inglot
Szwecja Robert Lindstedt 2:6, 4:6
Zwycięzca 17. 1 listopada 2015 Walencja Twarda (hala) Stany Zjednoczone Scott Lipsky Hiszpania Feliciano López
Białoruś Maks Mirny 7:6(4), 6:3
Finalista 11. 16 stycznia 2016 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Scott Lipsky Chorwacja Mate Pavić
Nowa Zelandia Michael Venus 5:7, 4:6
Zwycięzca 18. 1 maja 2016 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Polska Łukasz Kubot
Polska Marcin Matkowski 6:4, 3:6, 10–8
Przypisy
Josh Meiseles: Butorac Bids Farewell At US Open (ang.). atpworldtour.com, 1 września 2016. [dostęp 2016-12-22].
Bibliografia
Profil na stronie ATP, Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-20] (ang.).
Profil na stronie ITF, International Tennis Federation [dostęp 2013-08-20] (ang.).
Kategorie: Amerykańscy tenisiściUrodzeni w 1981Ludzie urodzeni w Rochester (Minnesota)
Menu nawigacyjne
Nie jesteś zalogowany
Dyskusja
Edycje
Utwórz konto
Zaloguj się
ArtykułDyskusja
CzytajEdytujEdytuj kod źródłowyHistoria i autorzy
Szukaj
Przeszukaj Wikipedię
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Zgłoś błąd
Kontakt
Wspomóż Wikipedię
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Ostatnie zmiany
Narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytowanie tego artykułu
Element Wikidanych
Zaproponuj do mediów społecznościowych
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych projektach
Wikimedia Commons
W innych językach
العربية
Bân-lâm-gú
Čeština
Deutsch
English
Español
فارسی
Français
Italiano
مصرى
Nederlands
日本語
Português
Русский
Slovenčina
Suomi
中文
Edytuj linki
Tę stronę ostatnio edytowano 7 kwi 2022, 16:27.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Z
MaenoAki
W czasach zaborów w gminie Postawy, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[2].
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś i kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie duniłowickim, od 1926 w powiecie dziśnieńskim, w gminie Postawy[3], a następnie w gminie Woropajewo.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 243 osoby, 47 były wyznania rzymskokatolickiego a 196 prawosławnego. Jednocześnie 38 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 203 białoruską a 2 inną. Było tu 47 budynków mieszkalnych[4]. W 1931 w 53 domach zamieszkiwało 251 osób[5].
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Drozdowszczyźnie i prawosławnej w Rymkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Połowo[6].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.
Uwagi
Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)
Przypisy
Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
Dubrowa, wieś, powiat dzisieński, gmina Postawy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 448.
Dz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472
Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 34.
Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 43.
Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 373.
Linki zewnętrzne
Dubrowa, wieś, powiat dzisieński, gmina Postawy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 448.
pde
Postawy (gmina) (II Rzeczpospolita)
Kategoria: Wsie w rejonie postawskim
Menu nawigacyjne
Nie jesteś zalogowany
Dyskusja
Edycje
Utwórz konto
Zaloguj się
ArtykułDyskusja
CzytajEdytujEdytuj kod źródłowyHistoria i autorzy
Szukaj
Przeszukaj Wikipedię
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Zgłoś błąd
Kontakt
Wspomóż Wikipedię
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Ostatnie zmiany
Narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytowanie tego artykułu
Element Wikidanych
Zaproponuj do mediów społecznościowych
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych językach
Беларуская
Нохчийн
Татарча/tatarça
Edytuj linki
Tę stronę ostatnio edytowano 12 lut 2022, 20:16.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
MaenoAki
Matka Boża Szczyrzycka – obraz olejny nieznanego artysty, otaczany czcią w Sanktuarium Matki Bożej Szczyrzyckiej Matki Pokoju i Dobroci, znajdującym się w kościele Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej i św. Stanisława na terenie opactwa Cystersów w Szczyrzycu. Kult tego wizerunku zapoczątkowali Cystersi, znani z tego, że szczególną czcią otaczali osobę Matki Bożej[1].
Historia
Nieznane jest pochodzenie obrazu. Analizy historyczne i artystyczne pozwalają wnioskować, że powstał w XVI wieku, a jego autorem był nieznany artysta, który wykonał wizerunek pod wyraźnym wpływem malarstwa włoskiego[2].
Większość zapisów z kronik klasztornych, w których m.in. umieszczano relacje z cudów, dokonanych przez Matkę Bożą Szczyrzycką, została skradziona w 1795 przez Austriaków. Zapisków tych nigdy nie odnaleziono. Najstarszy dokument piszący o cudach Madonny Szczyrzyckiej, pochodzi z 1740[2].
Obraz został obrabowany przez Szwedów w 1705. Ukradli oni wówczas wszystkie sukienki Matki Bożej oraz liczne kosztowności, ofiarowane jako dary wotywne. Kolejnej grabieży dokonali Austriacy w 1795[1]. Oba te najazdy nie pozbawiły obrazu najstarszych koron, nałożonych w początkach kultu.
Nowe sukienki obraz zawdzięcza kardynałowi Adamowi Stefanowi Sapieże, który ufundował je, będąc jeszcze arcybiskupem. Okrywają one obraz do dziś[2].
19 sierpnia 1984, w 750 rocznicę istnienia opactwa cystersów, obraz otrzymał złote papieskie korony, ufundowane przez opata Huberta Kostrzańskiego, poświęcone w 1983 przez papieża Jana Pawła II – podczas drugiej pielgrzymki do Polski – na Jasnej Górze i nałożone na prawie papieski m 19 sierpnia 1984 r. przez prymasa Józefa Glempa [2][3].
Przypisy
Szczyrzyc na portalu Gazeta.pl. [dostęp 2010-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-22)].
Artykuł o koronacji obrazu Matki Bożej Szczyrzyckiej
Konrad Kazimierz Czapliński: Sanktuaria w Polsce. Katowice: Videograf II, 2001, s. 106. ISBN 83-7183-185-4.
Kategorie: Wizerunki Matki Bożej objęte kultemObrazy nieznanych artystówObrazy w polskich świątyniachOpactwo Cystersów w Szczyrzycu
Menu nawigacyjne
Nie jesteś zalogowany
Dyskusja
Edycje
Utwórz konto
Zaloguj się
ArtykułDyskusja
CzytajEdytujEdytuj kod źródłowyHistoria i autorzy
Szukaj
Przeszukaj Wikipedię
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Zgłoś błąd
Kontakt
Wspomóż Wikipedię
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Ostatnie zmiany
Narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytowanie tego artykułu
Element Wikidanych
Zaproponuj do mediów społecznościowych
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
Języki
Dodaj linki
Tę stronę ostatnio edytowano 5 maj 2022, 17:11.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegóło