
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×



MaenoAki
Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018 (słoweń.). Statistični urad Republike Slovenije. [dostęp 2019-03-27].
pde
MaenoAki
Senpai (jap. 先輩; dosł. „starszy kolega/koleżanka”) – japoński zwrot grzecznościowy, używany w odniesieniu do osoby relatywnie starszej wiekiem, o większym stażu, ze starszego, wcześniejszego rocznika, także posiadającej wyższy stopień szkoleniowy np. w sporcie.
Ktoś, kto jest senpai dla jednej osoby, może być jednocześnie „kōhai” (tzn. młodszy, niższy stopniem, stażem) lub „dōhai” (tzn. równy stopniem) dla drugiej. W japońskich sztukach walki zwrotu grzecznościowego senpai najczęściej używa się w odniesieniu do starszego rangą kolegi, ale nie czarnego pasa, który szkoli młodszą grupę z polecenia sensei.
W karate Kyokushin tytułem senpai zwraca się do każdego współćwiczącego do 2 dan włącznie, jednak formy grzecznościowe nakazują zwracać się do osób posiadających 1 i 2 dan tytułem sensei.
W wersji tradycyjnej transkrypcji Hepburna reprezentującą wymowę japońskich słów 先輩 zapisywane jest przez m jako sempai. W wersji zmodyfikowanej reprezentującą pisownię kany prawidłowy zapis to senpai. Niezależnie od sposobu transkrypcji prawidłowa wymowa używa głoski [m][1]
MaenoAki
Wiki (ang. Wiki) – typ serwisu internetowego, w którym treść można tworzyć i zmieniać z poziomu przeglądarki internetowej, za pomocą języka znaczników lub edytora WYSIWYG. Strony wiki, ze względu na swoją specyfikę, są przede wszystkim wykorzystywane do pracy nad wspólnymi projektami, takimi jak repozytoria wiedzy na wybrany temat lub projekty różnych grup społecznych.
MaenoAki
Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:
Qasr Bshir, eastern wall.jpg1989 Jul 21 – AIFV CA-25 – 1 bn chasseur ardennais.jpg
…dlaczego Kasr Baszir (na zdjęciu) mógł powstać w pośpiechu?
…czym zasłynął tajski książę Paramanuchitchinorot?
…pierwszym laureatem której nagrody był Wiesław Leszek?
…który amerykański lekki bojowy wóz piechoty (na zdjęciu) miał być tańszym, eksportowym odpowiednikiem M2 Bradley?
…że pewien australijsko-erytrejski piłkarz urodził się w Sudanie?
…kto był jednym z XIX-wiecznych „odkrywców” starożytnej literatury tamilskiej?
MaenoAki
Twórca Pokémonów, Satoshi Tajiri, w dzieciństwie kolekcjonował owady. Porzucił hobby, ponieważ łąki, na których łapał okazy, były z czasem urbanizowane. Swoje zainteresowania przeniósł na gry automatowe. Wtedy miał po raz pierwszy pomyśleć o hipotetycznej grze, polegającej na łapaniu i kolekcjonowaniu stworzeń[1]. W 1989[2] dorosły już Tajiri założył amatorski magazyn Game Freak, w całości poświęcony grom elektronicznym. Tworząc go, współpracował z innymi pasjonatami gier, w tym z rysownikiem Kenem Sugimorim. Wkrótce redakcja postanowiła tworzyć własne gry i przekształciła wydawnictwo w firmę produkującą gry komputerowe[1].
Powstanie pierwszej gry
Po założeniu firmy Game Freak, Tajiri postanowił zrealizować pomysł z dzieciństwa na grę o łapaniu stworzeń. Za docelową konsolę wybrał nowy na rynku Nintendo Game Boy, ponieważ spodobała mu się możliwość wzajemnego komunikowania się użytkowników konsoli ze sobą. Firma Nintendo zgodziła się na współpracę. Za projekt samych stworzeń odpowiadał Ken Sugimori. Produkcja była tworzona 6 lat, w czasie których Game Freak niejednokrotnie był bliski bankructwa. Grę udało się ukończyć między innymi dzięki pomocy innej firmy, Creatures Inc., która zdecydowała się dofinansować produkcję w zamian za część praw do zysków z potencjalnej franczyzy[1]. Gra została wydana 26 lutego 1996[3] w dwóch wersjach, które nazywały się Pocket Monsters Red i Pocket Monsters Green[4]. Była to prosta gra RPG, w której gracz może sterować poczynaniami trenera, kolekcjonującego wszechobecne małe potwory i trenującego je do walki z innymi potworami. Jednym z celów gry jest złapanie wszystkich 151 Pokémonów[3]. Z czasem Złap je wszystkie! stało się oficjalnym sloganem franczyzy[5]. Niektóre stworzenia były unikatowe dla tylko jednej wersji gry, więc złapanie wszystkich wymagało wymiany między graczami posiadającymi różne wersje[3]. Mimo znikomego zainteresowania mediów, gra szybko zyskała fanów, stała się jednym z największych hitów Game Boya[4] i sprzedała się w milionie kopii[3].