-William_
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×
MaenoAki
Artyści, którzy wydawali swoje albumy w K Records
Adrian Orange
All Girl Summer Fun Band
Beat Happening
Beck
Bikini Kill
Bis
The Blackouts
Karl Blau
The Blow
Built to Spill
Chicks on Speed
COCO
The Crabs
D+
Sarah Dougher
Dennis Driscoll
Dub Narcotic Sound System
Electrosexual
Fifth Column
Steve Fisk
Gaze
Girl Trouble
The Halo Benders
Jason Anderson („Wolf Colonel”)
Calvin Johnson
Karp
Kimya Dawson
Landing
Lois
Love as Laughter
Lync
Maher Shalal Hash Baz
Mahjongg
The Make-up
Marine Research
Mecca Normal
The Microphones / Mount Eerie
Mirah
Miranda July
Modest Mouse
Old Time Relijun
Anna Oxygen
Pansy Division
The Pine Hill Haints
The Rondelles
Saturday Looks Good To Me
Shonen Knife
The Softies
Some Velvet Sidewalk
Tender Trap
Thee Headcoats
Tiger Trap
Wallpaper
Yume Bitsu
MaenoAki
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Krosno II archidiecezji przemyskiej.
Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1910-1914. Zaprojektowana została przez architekta Stanisława Majerskiego z Przemyśla. Kościół został zbudowany za protekcją i przy wydatnej pomocy pochodzącego z Korczyny biskupa przemyskiego Józefa Sebastiana Pełczara. Kamień węgielny pod nowy kościół został poświęcony w dniu 29 czerwca 1910 roku przez księdza kanonika Władysława Sarnę. Nowa świątynia została konsekrowana w 1914 roku przez wspomnianego wyżej biskupa przemyskiego Józefa Sebastiana Pełczara.
Bryła kościoła obejmuje korpus zawierający nawy przecięte transeptem, do ramion którego zostały dobudowane pięcioboczne kaplice. Po prawej i lewej stronie prezbiterium są umieszczone dwa pomieszczenia (zakrystia i kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej – pełniąca dawniej funkcję tzw. „starej zakrystii”) połączone ze sobą wąskim ambitem za prezbiterium. Nad nimi jest umieszczony balkon zakończony ceglaną balustradą z przepierzeniami na przyporach.
Elewacja frontowa
Elewacja frontowa
Wnętrze
Wnętrze
Zabytkowe ogrodzenie z bramą
Zabytkowe ogrodzenie z bramą
Wnętrze świątyni jest podzielone na trzy nawy i dwie kaplice. Nawa główna jest ozdobiona naturalnej wielkości posągiem Chrystusa i 12 Apostołów ustawioną na drewnianych konsolach zakończonych także drewnianymi baldachimami, natomiast nawy boczne są ozdobione stylowymi neogotyckimi płaskorzeźbami drewnianymi 14 stacji Drogi Krzyżowej. Nawa główna i prezbiterium nakryte są sklepieniami gwiaździstymi, natomiast nawy boczne nakryte są sklepieniami krzyżowymi.
Pięć umieszczonych w kościele ołtarzy zostało wykonanych w drewnie barwy czarnej z bogatą złotą ornamentyką. Obraz w głównym ołtarzu namalowany przez lwowskiego artystę Edwarda Lepszego, przedstawia hołd wszystkich stanów Najświętszej Maryi Pannie – Królowej Korony Polskiej. W ołtarzach bocznych zostały umieszczone obrazy patronów poprzednich kościołów korczyńskich oraz podmioty kultu fundatora kościoła oraz parafian czyli: Świętych Apostołów Piotra i Pawła i Najświętszego Serca Pana Jezusa (po lewej stronie) oraz Św. Michała Archanioła i Matki Boskiej Różańcowej (po prawej stronie)[2]. Zespół 17 witraży zaprojektował Stefan Witold Matejko a wykonała w latach 1912-1913 oraz naprawiła po zniszczeniach wojennych krakowska firma witrażów S.G. Żeleński[3].
Przypisy
Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021 [dostęp 2017-09-20].
Parafia i świątynie korczyńskie na przestrzeni dziejów (pol.). Parafia Rzymskokatolicka p.w. M.B. Królowej Polski i Sanktuarium św. Bpa. J.S.Pelczara w Korczynie. [dostęp 2017-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-03)].
opis i zdjęcia witraży
Kategorie: Świątynie pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej PolskiObiekty sakralne w Korczynie (województwo podkarpackie)Zabytkowe kościoły w powiecie krośnieńskim (województwo podkarpackie)Kościoły w archidiecezji przemyskiejArchitektura neogotycka w województwie podkarpackimBudynki w Polsce oddane do użytku w 1914
Menu nawigacyjne
Nie jesteś zalogowany
Dyskusja
Edycje
Utwórz konto
Zaloguj się
ArtykułDyskusja
CzytajEdytujEdytuj kod źródłowyHistoria i autorzy
Szukaj
Przeszukaj Wikipedię
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Zgłoś błąd
Kontakt
Wspomóż Wikipedię
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Ostatnie zmiany
Narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytowanie tego artykułu
Element Wikidanych
Zaproponuj do mediów społecznościowych
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych projektach
Wikimedia Commons
Języki
Dodaj linki
Tę stronę ostatnio edytowano 17 lut 2022, 10:43.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
MaenoAki
Pierwszy sukces w karierze Dmitrij Szepiel osiągnął w 1998 roku, kiedy zwyciężył w wieloboju podczas mistrzostw świata juniorów w Roseville. Rok później zdobył brązowy medal na mistrzostwach Europy w Heerenveen, przegrywając tylko z Rintje Ritsmą z Holandii i Włochem Roberto Sighelem. W żadnym z biegów nie znalazł się tam w pierwszej trójce, jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w biegach na 500 i 1500 m. Podczas mistrzostw Europy w Baselga di Pinè w 2001 roku zdobył złoty medal, wyprzedzając Belga Barta Veldkampa i Idsa Postmę z Holandii. Szepiel wygrał tam bieg na 1500 m, był trzeci na 5000 m, piąty na 10 000 m oraz dziewiąty w biegu na 500 m. Ostatnie sukcesy osiągnął w 2002 roku, kiedy zdobył kolejne dwa medale. Najpierw był trzeci za Jochemem Uytdehaage i Carlem Verheijenem na mistrzostwach Europy w Erfurcie. Tylko w jednym biegu znalazł się w pierwszej trójce, zajmując drugie miejsce na 1500 m. Dwa miesiące później zdobył srebro na wielobojowych mistrzostwach świata w Heerenveen, rozdzielając Jochema Uytdehaage i Dereka Parrę z USA. Rosjanin był tam najlepszy w biegach na 500 i 1500 m, piąty na 5000 m i szósty na dystansie 10 000 m. Był też między innymi czwarty na mistrzostwach Europy w Heerenveen w 2003 roku, przegrywając walkę o podium z Holendrem Markiem Tuitertem.
W 1998 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Nagano, zajmując 32. miejsce w biegu na 1000 m i 14. na dystansie 1500 m. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City jego najlepszym wynikiem był czwarte miejsce w biegu na 500 m. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Niemcem Jensem Bodenem. Na tych samych igrzyskach był też piąty na dwukrotnie dłuższym dystansie i jedenasty w biegu na 1500 m. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie zajął 21. miejsce w biegu na 1500 m, a w biegu drużynowym był piąty. Wielokrotnie startował w zawodach Pucharu Świata, jednak nigdy nie stanął na podium. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2002/2003, kiedy był ósmy w klasyfikacji końcowej 1500 m. W 2006 roku zakończył karierę.
Bibliografia
Profil na stronie Sports Reference.com (ang.)
Profil na stronie Schaats Statistieken.nl (niderl.)
MaenoAki
Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas: Datos del registro de Entidades Locales (hiszp.). [dostęp 2013-06-16].
pde
MaenoAki
Stefan, polski marynarz wdaje się w bójkę w lokalu na egzotycznej wyspie Tahiti. Rannym Polakiem opiekuje się młoda Tahitanka – Moana. Młodzi zakoch**ą się w sobie i przysięgają sobie wierność. Postanawiają razem wyjechać do Polski. Gdy nadchodzi czas odjazdu, Stefan powodowany chciwością kradnie „święte perły” z miejscowej groty. Na miejscu w kraju zakłada własną, dobrze prosperującą firmę. Dla zysku wchodzi w układy z przestępcami, nawiązuje też romans z Reną, żoną jednego ze wspólników, przysparzając wielu cierpień swojej Moanie. Tahitanka czuje, że straci ukochanego, ponieważ nie zachowuje się jak biała kobieta. Kiedy jednak Stefan pada ofiarą napadu rabunkowego, ona jedna przychodzi mu z pomocą, osłaniając go własnym ciałem przed bandycką kulą.