Ok! Kocham to, że Isabella z Mafia: The Old Country… ma lekko garbaty nos (albo ja już widzę, co chcę – też możliwe) 🥹

Sama nie mam prostego nosa; ale nie jest on czymś co rzuca się w oczy, a mianowicie moja twarz jest drobna, skomponowana tak, że wszystko w niej pasuje, jest na swoim miejscu i nic zwyczajnie w świecie "nie odstaje" od reszty, więc nawet ten nos ma swoje miejsce i nie jest jakimś wyróżnikiem.

Jednak jej wygląd mnie podbudował, to jeszcze bardziej pokazało, że nawet kobieta z nosem, który nie jest prosty może być piękna, kobieca… i kochana – zamiast wytykana palcami i wyśmiewana (pomińmy fakt, że jej ojciec jest Donem, a ona jest jedynaczką (oczko w głowie tatusia – te sprawy, kumacie), więc takich typków spotkałby nieciekawy los skoro jej ojciec lubi się osobiście mścić 🙂) – mnie osobiście akurat to nie spotkało; ale mimo to, wiem, z autopsji, że ludzie są podli i potrafią zrobić ci piekło z życia przez wygląd zewnętrzny.

Może to nie był przypadek, że dziś (tak, wiem, że jest przed drugą – ale ja jeszcze nie śpię, więc nadal żyję dniem wczorajszym) pierwszy raz usłyszałam Babe od Emigrate i od pierwszego przesłuchania się zakochałam…. To naprawdę piękna piosenka i mogłabym słuchać ją całą wieczność…. Trafiła w moje serce, w moją duszę i się zadomowiła..

I chyba mam już cytat na tatuaż (przyszłościowo myślę) – uwielbiam Emigrate, uwielbiam Richarda, a cytat myślę, że idealny, w klimacie tego co chciałabym mieć przy sobie w ciężkich chwilach, jako taka przypominajka….

Bo chcę coś minimalistycznego, coś co nie rzuca się w oczy, coś co dostrzegę kątem oka; jak znak, przypomnienie, pocieszenie – najlepiej, jakbym usłyszała fragment piosenki w głowie patrząc na niego i czując, że ktoś czuwa nad moją osobą, gdy tego potrzebuję 🙂‍↕️

(Widzę to w czcionce Times New Roman, albo takiej imitującej czcionkę maszyny do pisania (swoją drogą marzęęę o maszynie do pisania 🥹) 😍)