Obejrzałam w końcu Lek na śmierć (z serii Więzień Labiryntu)..

I zawiodłam się – najgorsza część z całej filmowej trylogii.

Dwie pierwsze części były lepsze – generowały we mnie hype, pomysły na fanfiki, chęć montowania editów… A tu mnie nie wciągnęło, totalnie nie – nic, null, zero.. 😮‍💨

Pokładałam w tym filmie nadzieje, że znów poczuję to samo, znów wciągnie mnie w ten świat i obudzi moją fangirl side..

Jedyne co, to Aidan Gillen, jakoś trzymał to w ryzach, on mnie nie rozczarował – poznałam tego świetnego aktora WŁAŚNIE dzięki Więźniowi Labiryntu, i facet potrafi trzymać klasę nawet w nędzy, udownił mi to swoim występem w tej części. Film mi po prostu przeleciał przed oczami, nie wciągnął, nie wbił w fotel – i gdyby nie Gillen, to nie byłoby zwyczajne czego oglądać, i nie miałabym po co tracić swojego czasu. Dla niego warto; ale tylko dla niego w tej sytuacji.

Akurat Jansona dali na tyle sporo, że jestem zadowolona, i moje sadystyczne poczucie humoru znalazło ujście w scenach z nim, czy ogólnie innymi z agresywnymi zachowaniami (Thomas rzucający się na Gally'ego, Janson uderzający głową Teresy o metalowy stół (to chyba moja ulubiona scena, od chwili, gdy kilka lat temu widziałam ją na YT 😂🫶🏻), Janson vs Thomas).

Jedyne światełko w tunelu, to fakt, że zostały mi jeszcze dwie książki z tej serii do przeczytania – może one mnie tak nie rozczarują, jak ta filmowa ostatnia część…