Ogólnie przerobiłam ten najnowszy wiersz, myślę że teraz brzmi lepiej, ale sami oceńcie, na spokojnie możecie wyrazić swoją opinię, bo zawsze też mogę powrócić do starej wersji:

Wersja 1:

Jestem stary i samotny
Nikt się ze mną nie zadaje.
Kończy się mój żywot sromotny,
Życie szczęścia już nie daje.

Siedzę sobie i rozmyślam
Nad swymi czynami.
Byłem bardzo dobry (zmyślam,
Ale to jest między nami).

Kocham dalej tylko Ciebie
Wciąż pamiętam o Tobie,
Nie zagrzeję miejsca w Niebie,
Będę samotnie leżeć w grobie.

Chciałbym spełnić swe marzenia,
Ale zdrowie mi zabrania,
Niemożliwe do spełnienia,
Więc powrócę już do spania.

I tak w kółko życie leci,
Ciągle tylko leżę,
A nade mną słońce świeci,
A ja w nie już nie wierzę.

Jak mam wierzyć skoro one
Jest takie fantastyczne.
I zasila pola rolne,
Które wyglądają równie ślicznie.

Lecz zakończyć muszę w sumie
Moje tępe rozważania,
Które są nieważne w tłumie,
Nie mam nic więcej do dodania.

Wersja 2:

Jestem stary i samotny
Nikt się ze mną nie zadaje.
Oto żywot mój sromotny,
Życie szczęścia już nie daje.

Siedzę sobie i rozmyślam
Nad swymi czynami.
Byłem bardzo dobry (zmyślam,
Ale to jest między nami).

Kocham dalej tylko Ciebie
Wciąż myślę o Tobie,
Nie zagrzeję miejsca w Niebie,
Będę sam leżeć w grobie.

Chciałbym spełnić swe marzenia,
Ale zdrowie mi zabrania,
Niemożliwe do spełnienia,
Więc powrócę już do spania.

I tak w kółko życie leci,
Ciągle tylko leżę,
A nade mną słońce świeci,
A ja w nie już nie wierzę.

Jak mam wierzyć skoro ono
Jest takie wielkie i gorące.
Chciałbym nazwać Cię swą żoną,
I mieć życie do radości wiodące.

Lecz zakończyć muszę w sumie
Moje tępe rozważania,
Które są nieważne w tłumie,
Nie mam nic więcej do dodania.