Muszę lizać rysik. To kopanie prądem jest dziwne, ale dobre :v Chwila, przecież ja… Ja nic nie muszę… Ja tylko… ✨MoGeM✨

Wiecie, co mi się przypomniało? Moje początki na SameQuizy. "Jarałam" się tym, że miałam 10 obserwacji. Liczby miały dla mnie wtedy bardzo duże znaczenie. Codziennie były coraz… większe. Pamiętam, jak bardzo się cieszyłam, gdy zaobserwowały mnie takie osoby jak @/SoniaDog i @/Cichaaa. (wtedy jeszcze Cicha_Wola).
Sonia miała wtedy około 300 obserwujących, a Cicha 45. Co prawda te liczby nie były jakoś duże, ale wtedy były dla mnie czymś… cudownym? Czułam się tak, jakby zaobserwował mnie ktoś ważny. Wszystko na tej stronie było wtedy jakieś takie inne… Spokojne, ciche… Inne.
A teraz?
Od nowego roku ciągle stoję na 318-325. Teraz już liczby nie mają dla mnie wielkiego znaczenia (nie, w ogóle). Nadal uważam SoniaDog i Cichą za idolki, a nawet za doskonale wzory do naśladowania. Sonia ma już 700 obs, a Cicha 250.
I szczerze? Jak na to patrzę, to po prostu chce mi się płakać. To, że mam o prawie 100 obserwacji więcej od Cichej, wcale mnie nie cieszy. To jest po prostu przykre. Bo ona dla mnie zawsze była „lepsza”, zawsze była tym wzorem, który goniłam. I teraz, kiedy mam więcej od niej, czuję się z tym okropnie. Jakby te głupie liczby niszczyły to, co było kiedyś. Strasznie mi zależy na tym, żeby ona miała chociaż tyle samo obserwacji co ja, a najlepiej jeszcze więcej. Bo to ona jest tą osobą, którą podziwiam i to ona powinna być wyżej (ten tekst nie ma na celu nikogo urazić)