„Nasz ród, ród Piętnastych, od lat wierzy w 15 Założycieli.-walnęła prosto z mostu moja matka. Spojrzałam na nią z zażenowaniem. Znowu zaczyna nawijać o historii Piętnastych…
Odkąd dołączyłam do Militarii ona nie daje mi spokoju. Bardzo chce, żebym przejęła umiejętności jednego z Piętnastu Założycieli.
– Bogowie stworzyli pustą, zimną przestrzeń. W końcu Bóg Najważniejszy, Fumaru, nakazał piętnastce swoich dzieci wykonać misję zwaną Życie.
Tak więc dzieci Fumaru wykonały powierzoną im misję, i przez długie lata nauczali stworzenia zwane ludźmi podstaw przeżycia. W dzień przed swoją śmiercią każde z piętnastki przekazało swoją moc dalej, tworząc rody Piętnastych. Dzień później, cała piętnastka o tej samej porze zginęła.- przewróciłam oczami i zapakowałam mundur do torby.
-Po dziś dzień ich moce i zdolności przekazywane są dalej, co kilkadziesiąt lat ludzie mogą zmagać się o otrzymanie tego przywileju…- warknęłam na nią.
– Proszę, przestań. Gadasz tak bo samej ci się nie udało zdobyć ich mocy. Nawet chciałaś zabić moją biedną ciotkę, która i tak w tym roku wyzionie ducha!- moją matkę zatkało. Dobrze wie, o czym gadam.
-Chcesz mnie zmusić do wykonania tego, czego tobie się nie udało! Nawet jeśli nie otrzymam jednego z piętnastu nie zrezygnuję z marzeń jak ty!- złapałam torbę i wybiegłam z pokoju. Na schodach stał ojciec, widocznie zwabiony moimi krzykami. Zatrzymałam się przed nim, a ten z kolei położył mi dłonie na ramionach.
-Powóz już jest. Proszę cię, Kiseki-O… nie daj się wykończyć już drugiego dnia…
Uśmiechnęłam się i przytuliłam do rodziciela.
-Nie martw się.-szepnęłam.- Nie skończę jak twoje rodzeństwo…
[…]”

Fragmencik planowanej przeze mnie książki, obecnie bez tytułu :’)
Pojutrze święta!
Cieszę się, bo będę mogła pogmerać w kuchni, ale z drugiej strony zaczęłam bio-chem i wszyscy z rodziny się mnie wypytują o to XD

Ehh… kolejne anime mam za sobą…
Czas zacząć jedno z najdłuższych anime jakie w życiu oglądałam, Fairy Tail!