hp_kremuwka_789
Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a
przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury,
jesteś gościem :) *Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×
Samiec_Alfa
سیاستمدار و منتقد سیاسی-اقتصادی ولادیمیر پوتین رئیسجمهور روسیه بود. وی یکی از رهبران اصلی اعتراضات سالهای ۲۰۱۲–۲۰۱۱ در روسیه بود. ناوالنی پس از گذراندن دوره درمان مسمومیت با سمِ نُویچُک، در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۱ از آلمان به روسیه بازگشت و در فرودگاه دستگیر شد و به اتهام اختلاس به سه سال و نیم زندان محکوم شد. وی در دادگاه، اتهام اختلاس علیه خود را نادرست خواند و همه اتهامات را رد کرد.[۴] وی در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ در زندانی در «مدار شمالگان» جان سپرد.[۵]
فعالیت سیاسی
ناوالنی در دادگاه، ۶ دسامبر ۲۰۱۱
عمده فعالیتهای سیاسی اجتماعی ناوالنی از سال ۲۰۰۹ آغاز شد. در سال ۲۰۱۰ در یک رایگیری اینترنتی که برای نامزدی شهرداری مسکو انجام شد، وی توانست ۴۵ درصد آراء را به خود اختصاص دهد.
در نوامبر ۲۰۱۰ گزارشی را در بلاگ خود، که «ژورنال زنده» نام دارد، منتشر کرد و طی آن مدعی شد که رؤسای شرکت ترانسنفت مبلغ ۴ میلیارد دلار در جریان احداث خط لوله شرق سیبری دزدیدهاند.
در دسامبر ۲۰۱۱ و در ماههای فوریه و مارس ۲۰۱۲ ناوالنی به همراه دیگر رهبران معترض، تظاهرات وسیعی در شهر مسکو علیه روند انتخابات و نامزدی پوتین در این انتخابات براه انداختند. وی همچنین همکار نزدیک پوتین یعنی ایگور شوالوف را متهم کرد که از شرکتهای متعلق به رومن آبراموویچ و آلیشر عثمانف مبلغ دهها میلیون دلار دریافت کردهاست.[۶][۷][۸]
پس از انتخاب پوتین مجدداً تظاهرات وسیعی را در میدان پوشکین به همراه دیگر ناراضیان برگزار کردند که باعث دستگیری و زندانی شدن ناوالنی بهمدت ۱۵ روز گردید. سازمان عفو بینالملل وی را «زندانی برای ابراز عقیده» نامگذاری کرد.[۹]
در ژوئیه ۲۰۱۳ برای انتخاب شهردار مسکو نامزد گردید ولی در مراسمی که در جلوی کاخ کرملین برگزار کرده بود، دستگیر و سپس آزاد گردید و رادیو و تلویزیون از تبلیغ ناوالنی جلوگیری کرد. در این رایگیری حدود ۲۷ درصد آراء را کسب کرد و شهردار مسکو که از طرفداران پوتین بود حدود ۵۱ درصد آراء را بهدستآورد.[۱۰]
در آوریل ۲۰۱۴ دادگاهی در مسکو ناوالنی را به اتهام اختلاس از یک شرکت سازنده وسائل آرایشی محاکمه و به حبس خانگی محکوم کرد تا در جریان محاکمه مسکو را ترک نکند. گفته میشد ممکنست دادگاه وی را به ۸ سال زندان و پرداخت جریمه نقدی محکوم کند.[۱۱]
دادستان مسکو در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۴ درخواست ده سال حبس یرای ناوالنی نمود ولی وی خود را در ارتباط با اختلاس بیگناه میدانست.[۱۲] روز سه شنبه ۳۰ دسامبر ۲۰۱۴ هزاران نفر در مسکو علیه رای دادگاه دست به تظاهرات زدند. ناوالنی درحالی که حصر خانگی را نادیده گرفته و قصد الحاق به تظاهر کنندگان را داشت توسط پلیس دستگیر گردید.[۱۳]
مسمومیت
وضعیت ناوالنی در پروازی در پنجشنبه ۲۰ اوت ۲۰۲۰ از سیبری به مسکو بهطور ناگهانی متشنج شد و فیلمهای ویدئویی نشان میدهند که وی با صدای بلند ناله میکند و خدمه در هنگام پرواز به سمت وی میآیند.[۱۴][۱۵][۱۶] پس از آن وی به کما میرود و هواپیما مجبور به فرود اضطراری میشود.[۱۷][۱۸] ناوالنی سپس در ۲۱ اوت از امسک به آلمان منتقل شد تا تحت مداوا قرار گیرد. به گفتهٔ مقاماتِ دولتِ آلمان، مسمومیتِ وی با سمِ نُویچُک صورت گرفته بود.[۱۹][۲۰]
بهبود و بازگشت به روسیه
وی پس از بهبود در آلمان، از تصمیمِ خود برای بازگشت به روسیه خبر داد.
بازداشت
آلکسی ناوالنی در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۱ به کشورش بازگشت و بلافاصله در بازرسی گذرنامه در فرودگاه بازداشت شد. مقامهای زندان فدرال روسیه نیز بازداشت وی را تأیید کردند.[۲۱]
کاخی برای پوتین
در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۱، یعنی یک روز بعد از بازگشت به روسیه و بازداشت ناوالنی در فرودگاه بینالمللی شرمتیوو، مستندِ کاخی برای پوتین منتشر شد. این فیلم مورد توجه علاقهمندان قرار گرفت. نیم ساعت بعد از انتشار، نیممیلیون نفر آن را تماشا کردند.[۲۲]
اعتصاب غذا در اعتراض به شکنجه
آلکسی ناوالنی چهارشنبه ۳۱ مارس ۲۰۲۱ اعلام کرد که در اعتراض به «شکنجه» و «عدم رسیدگی به مشکلات جسمیاش» اعتصاب غذا میکند.[۲۳] وی جمعه ۲۳ آوریل ۲۰۲۱ (سه اردیبهشت ۱۴۰۰) گفت که پس از دریافت مراقبتهای پزشکی و اخطار پزشکانش، به اعتصاب غذای خود پس از ۲۴ روز پایان میدهد چرا که ادامهٔ این اعتصاب میتواند جانش را به خطر اندازد.[۲۴]
مرگ
مقالهٔ اصلی: مرگ آلکسی ناوالنی
در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴، سازمان زندانهای روسیه گزارش داد که ناوالنی در حبس[۲۵] و ظاهراً بر اثر لخته شدن خون درگذشته است.[۲۶] سازمان زندانهای روسیه در منطقهٔ یامالو نِنِتس این کشور اعلام کرد که آلکسی ناوالنی در یک اردوگاه کیفری در خارپ در قطب شمال —که یکی از سختترین زندانهای روسیه بهشمار میرود— پس از هواخوری، «احساس ناخوشی» کرده و بلافاصله پس از آن «بیهوش» شده و اقداماتِ احیاء بر او بیاثر ماندهاست.[۲۷] او بههنگام مرگ، ۴۷ ساله[۲۸] و در حالِ سپری کردنِ ۱۹ سال حکمِ حبسِ خود بود.
مرگ وی واکنشهای بسیاری را برانگیخت. رهبران کشورهای غربی، دولت روسیه را مسئول مرگ ناوالنی دانستند.[۲۹][۳۰]
جوایز و افتخارات
شخصیت برجسته سال ۲۰۰۹ توسط مجله اقتصادی Vedomosti
عنوان World Fellows Program توسط دانشگاه ییل در سال ۲۰۱۰
قرارگرفتن در لیست «صد متفکر برجسته جهان» توسط فارن پالیسی Foreign Policy در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳.[۳۱]
لیست «صد شخصیت تأثیرگذار» توسط مجله تایم در ۲۰۱۲.
کتابشناسی
درگاه حقوق بشر
Michnik, Adam; Navalny, Alexei (2015). Диалоги [Dialogues] (به روسی). Novoye Izdatel'stvo. ISBN 978-5-98379-198-5. OCLC 1166734566.
یادداشتها
پیشتر با نام اتحاد خلق (۲۰۱۲–۲۰۱۴) و حزب پیشرفت (۲۰۱۴–۲۰۱۸) شناخته میشد.
دستگیر و سپس زندانی شد.
منابع
Aden, Mareike (5 September 2013). "Alexej Nawalny: Der dunkle Star" [Alexei Navalny: The Dark Star]. دی تسایت Online (به آلمانی). Archived from the original on 15 August 2023. Retrieved 26 October 2020.
"Alexei Navalny: Russia's vociferous Putin critic". بیبیسی نیوز. 21 April 2021. Archived from the original on 11 October 2023. Retrieved 3 October 2021.
"About Алексей Навальный". YouTube.
"حکم زندان الکسی ناوالنی به اجرا گذاشته میشود". بیبیسی فارسی. 2021-02-02. Retrieved 2021-02-02.
«سازمان زندانهای روسیه: الکسی ناوالنی، مخالف پوتین، در زندان درگذشت». بیبیسی فارسی. ۲۰۲۴-۰۲-۱۶. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۲-۱۶.
Carl Schreck (مارس ۲۰۱۰). «Russia's Erin Brockovich: Taking On Corporate Greed». Time.
MATTHEW KAMINSKI. «The Man Vladimir Putin Fears Most». The Wall Street Journal. بایگانیشده از اصلی در ۱۹ فوریه ۲۰۱۴.
«Whistleblower accuses Putin's ally of corruption». Associated Press. مارس ۲۰۱۲. بایگانیشده از اصلی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۴.
«Amnesty Calls Navalny, Udaltsov 'Prisoners Of Conscience'». Radio Free Europe. مه ۲۰۱۲.
«Kremlin critic Alexei Navalny has strong showing in Moscow mayoral race, despite loss». سپتامبر ۲۰۱۳.
«Russian opposition leader Alexei Navalny under house arrest». euronews. ۲۵ آوریل ۲۰۱۴. بایگانیشده از اصلی در ۲۵ آوریل ۲۰۱۴.
«Jail Russian activist Alexei Navalny for 10 years – prosecutor».
Anna Nemtsova. «Alexei Navalny detained after breaking house arrest to join rally in Moscow». The Guardian.
"Alexei Navalny: Russian doctors agree to let Putin critic go to Germany". BBC News. 21 August 2020.
«Alexei Navalny: Putin critic arrives in Germany for medical treatment» (به انگلیسی). ۲۰۲۰-۰۸-۲۲. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۲-۱۶.
"Alexei Navalny: Putin critic 'poisoned' after drinking cup of tea arrives in Germany for treatment". Sky News. 22 August 2020. Retrieved 22 August 2020.
«آلکسی ناوالنی، منتقد سرسخت ولادیمیر پوتین، به اغما فرورفت».
«الکسی ناوالنی، رهبر مخالفان روسیه 'مسموم شد'».
Emmott, Robin; Young, Sarah; Falconbridge, Guy; Marrow, Alexander; Antonov, Dmitry (15 October 2020). "EU, Britain sanction Russian officials over Navalny poisoning". Edited by Andrew Cawthorne, Giles Elgood, William Maclean. Brussels: رویترز. Archived from the original on 15 August 2023. Retrieved 25 January 2021.
"U.S. , EU Sanction Russia Over Navalny Poisoning". The Moscow Times. 2 March 2021. Archived from the original on 2 March 2021. Retrieved 2 March 2021.
«آلکسی ناوالنی بلافاصله پس از بازگشت به روسیه در فرودگاه دستگیر شد». بیبیسی.
"Is this Putin's US$1.3 billion 'secret palace'? (آیا این کاخ مخفیانه پوتین به قیمت 1.3 میلیارد دلار است؟)" (به انگلیسی). South China Morning Post. 2021-01-20. Retrieved 2021-01-20.
«ناوالنی: در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و شکنجه اعتصاب غذا میکنم». euronews. ۲۰۲۱-۰۳-۳۱. دریافتشده در ۲۰۲۱-۰۴-۲۳.
«الکسی ناوالنی پس از ۲۴ روز با انتشار پیامی به اعتصاب غذای خود پایان داد». euronews. ۲۰۲۱-۰۴-۲۳. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۲-۱۶.
Sullivan, Helen; Roth, Andrew (16 February 2024). "Russian activist and Putin critic Alexei Navalny dies in prison". گاردین. Archived from the original on 16 February 2024. Retrieved 16 February 2024.
"Адвокат Навального сообщил о последнем визите к нему". РБК (به روسی). 2024-02-16. Archived from the original on 16 February 2024. Retrieved 2024-02-16.
«آلکسی ناوالنی، منتقد سرسخت پوتین، در زندان درگذشت». دویچهوله فارسی. ۱۶ فوریه ۲۰۲۴. دریافتشده در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴.
Kirby, Paul (16 February 2024). "Russian opposition leader Navalny has died, prison service says". BBC. Archived from the original on 16 February 2024. Retrieved 16 February 2024.
«رهبران کشورهای غربی، دولت روسیه را مسئول مرگ ناوالنی دانستند». ایران اینترنشنال. ۲۰۲۴-۰۲-۱۶. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۲-۱۶.
فردا، رادیو. «مرگ مخالف سرشناس پوتین؛ وزیر خارجه آمریکا: نشانه «ضعف و فساد» در سیستم روسیه است». رادیو فردا. دریافتشده در ۲۰۲۴-۰۲-۱۶.
Vladislav Davidzon (2021-01-22). "Navalny Is All-In on Bringing Down Putinism" (به انگلیسی). فارن پالیسی. Retrieved 2024-02-16.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آلکسی ناوالنی موجود است.
وبگاه رسمی (به روسی)
مناصب احزاب سیاسی
حزب سیاسی جدید رهبر روسیهٔ آینده
۲۰۱۳–۲۰۲۴ بدون متصدی
نبو
نهاد ضدفساد
نبو
دریافتکنندگان جایزه ساخاروف
دادههای کتابخانهای ویرایش در ویکیداده
ردهها: آلکسی ناوالنیاعتراضات در روسیه ۲۰۱۲–۲۰۱۱اعتصاب غذاهاافراد روس اوکراینیتبارپروندههای دادگاه حقوق بشر اروپا مربوط به روسیهترورهای نافرجامحقوقدانان اهل روسیهدانشآموختگان دانشگاه دوستی ملل روسیهدرگذشتگان ۲۰۲۴ (میلادی)درگذشتگان در زندان اهل روسیهدریافتکنندگان جایزه ساخاروفزادگان ۱۹۷۶ (میلادی)زندانیان درگذشته در زندانهای روسیهزندانیان عقیدتی عفو بینالملل زندانیشده توسط روسیهستارگان اینترنت روسیهفعالان سیاسی اهل روسیهلیبرالهای اهل روسیهمخالفان اهل روسیهنهاد ضدفسادوبلاگنویسان اهل روسیه
این صفحه آخرینبار در ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴ ساعت ۲۰:۱۰ ویرایش شدهاست.
همهٔ نوشتهها تحت مجوز در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید.
ویکیپدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی بنیاد ویکیمدیا است.
_Nelly.zapasowe
Tym razem będziesz pod nazwą @Mufinka_789? XD
Nowe "o mnie" to sobie w dupkę wsadź ;3
V...e
@.Dolphinka. a) nazywa się tak od youtoberki która nagrywa o sso
b) nie obrażaj jej, bo za to mogą usunąć ci konto (ostrzegałam jkby co)
_Nelly.zapasowe
@Velvet.Horse jedyne komu to kremuweczce mogą usunąć, nie mi bo nic nie piszę NIE ZGODNEGO Z REGULAMINEM XDDD
aestan
Bruch wojny nie będzie
Samiec_Alfa
@.Carmen. "bruch" 💀
Samiec_Alfa
Митраизм
Митра убивает быка. Фреска II века (предположительно) из митреума в Марино, Лацио
Митраизм (Мистерии Митры) — мистический религиозный культ, распространённый в римской армии в I—IV веках н. э. В Античности культ именовался «митрийскими» или «персидскими мистериями». Исследование митраизма затрудняют отсутствие сохранившихся священных текстов и скудость письменных источников, основная информация черпается из памятников культового искусства. Археологами обнаружены около 420 митреумов, более 1000 эпиграфических памятников митраизма, более 700 сцен тавроктонии (убийства Митрой быка) и 400 прочих предметов культа.
Культ был широко представлен в латиноговорящих западных провинциях Римской империи, на дунайской границе и в самом Риме, на греческом Востоке почти не был представлен. По-видимому, культ был строго мужским, включал военных, чиновничество Римской империи и вольноотпущенников. Культ считался тайным, собрания проводились в митреумах, имевших внутри вид пещеры. Организации митраистов были малочисленны, нет данных о высшей религиозной власти. У митраистов существовала эзотерическая иерархия из семи степеней, о которой ведутся споры. В каждом митреуме имелся как минимум посвящённый высшей категории. Главным актом служения была культовая трапеза. Коллегии митраистов обладали имуществом, пополняемым из общих взносов, и юридическими правами.
Главное божество митраистов — «Митра бог Непобедимое Солнце» (Deus Sol Invictus Mithras), а в почитании его заметны астральные мотивы. По-видимому, основной миф и доктрина передавались у митраистов изустно, подкрепляясь священными изображениями в митреумах. Наиболее сложные культовые изображения сохранились в рейнских и дунайских провинциях и замыкаются на тавроктонии.
К IV веку в силу ряда внутренних причин, а затем и христианизации Римской империи, началось ослабление культа. Ряд последовавших запретов поставил митраизм вне закона. Часть митреумов была разрушена, в Риме на их руинах возвели церкви Санта-Приска, Санто-Стефано-Ротондо, Сан-Клементе. Культ полностью исчез к началу V века, не оставив после себя исторической памяти.
Читать
Все 1866 избранных статей
Хорошая статья
Турнир
«Турнир», также «Турнир в городе» (фр. Le Tournoi dans la cité; Le Tournoi) — французский немой исторический фильм-драма режиссёра Жана Ренуара, снятый в 1928 году и вышедший в прокат в 1929 году. Является предпоследним немым фильмом классика мирового кино. Был снят летом и осенью 1928 года по заказу Общества исторических фильмов и по случаю празднования двухтысячелетнего юбилея города Каркассон, на фоне его исторических памятников и с целью их популяризации. Торжество позволило заснять массовые костюмированные сцены и, в частности, турнир. На съёмках режиссёр использовал некоторые изобретения и панхроматическую чёрно-белую плёнку. Действие происходит в период Религиозных войн во Франции, насыщено поединками и историческими деталями. Его сюжет строится вокруг любовного треугольника, разрешившегося гибелью одного из соперников. Достоверности происходящему и поединкам придало участие кавалеристов «Кадр нуар» из военной академии верховой езды École Nationale d'Équitation, а также главного исполнителя — Альдо Нади, итальянского фехтовальщика и трёхкратного олимпийского чемпиона.
В конце 1928 года фильм был показан при бельгийском королевском дворе, а с начала февраля 1929 года демонстрировался в парижском кинотеатре «Мариво». Там, несмотря на некоторый успех у публики, он не вызвал особого интереса. Долгое время «Турнир» считался утраченным, пока в 1970-е годы одна из копий не была обнаружена и восстановлена. Среди достоинств «Турнира» критики отмечали стремление к реализму и психологической глубине. Его не относят к выдающимся французским фильмам немого кино в жанре исторической драмы, в частности, критикуя за отсутствие индивидуальной режиссёрской манеры Ренуара.
Читать
4641 хорошая статья
Samiec_Alfa
Митраизм
Митра убивает быка. Фреска II века (предположительно) из митреума в Марино, Лацио
Митраизм (Мистерии Митры) — мистический религиозный культ, распространённый в римской армии в I—IV веках н. э. В Античности культ именовался «митрийскими» или «персидскими мистериями». Исследование митраизма затрудняют отсутствие сохранившихся священных текстов и скудость письменных источников, основная информация черпается из памятников культового искусства. Археологами обнаружены около 420 митреумов, более 1000 эпиграфических памятников митраизма, более 700 сцен тавроктонии (убийства Митрой быка) и 400 прочих предметов культа.
Культ был широко представлен в латиноговорящих западных провинциях Римской империи, на дунайской границе и в самом Риме, на греческом Востоке почти не был представлен. По-видимому, культ был строго мужским, включал военных, чиновничество Римской империи и вольноотпущенников. Культ считался тайным, собрания проводились в митреумах, имевших внутри вид пещеры. Организации митраистов были малочисленны, нет данных о высшей религиозной власти. У митраистов существовала эзотерическая иерархия из семи степеней, о которой ведутся споры. В каждом митреуме имелся как минимум посвящённый высшей категории. Главным актом служения была культовая трапеза. Коллегии митраистов обладали имуществом, пополняемым из общих взносов, и юридическими правами.
Главное божество митраистов — «Митра бог Непобедимое Солнце» (Deus Sol Invictus Mithras), а в почитании его заметны астральные мотивы. По-видимому, основной миф и доктрина передавались у митраистов изустно, подкрепляясь священными изображениями в митреумах. Наиболее сложные культовые изображения сохранились в рейнских и дунайских провинциях и замыкаются на тавроктонии.
К IV веку в силу ряда внутренних причин, а затем и христианизации Римской империи, началось ослабление культа. Ряд последовавших запретов поставил митраизм вне закона. Часть митреумов была разрушена, в Риме на их руинах возвели церкви Санта-Приска, Санто-Стефано-Ротондо, Сан-Клементе. Культ полностью исчез к началу V века, не оставив после себя исторической памяти.
Читать
Все 1866 избранных статей
Хорошая статья
Турнир
«Турнир», также «Турнир в городе» (фр. Le Tournoi dans la cité; Le Tournoi) — французский немой исторический фильм-драма режиссёра Жана Ренуара, снятый в 1928 году и вышедший в прокат в 1929 году. Является предпоследним немым фильмом классика мирового кино. Был снят летом и осенью 1928 года по заказу Общества исторических фильмов и по случаю празднования двухтысячелетнего юбилея города Каркассон, на фоне его исторических памятников и с целью их популяризации. Торжество позволило заснять массовые костюмированные сцены и, в частности, турнир. На съёмках режиссёр использовал некоторые изобретения и панхроматическую чёрно-белую плёнку. Действие происходит в период Религиозных войн во Франции, насыщено поединками и историческими деталями. Его сюжет строится вокруг любовного треугольника, разрешившегося гибелью одного из соперников. Достоверности происходящему и поединкам придало участие кавалеристов «Кадр нуар» из военной академии верховой езды École Nationale d'Équitation, а также главного исполнителя — Альдо Нади, итальянского фехтовальщика и трёхкратного олимпийского чемпиона.
В конце 1928 года фильм был показан при бельгийском королевском дворе, а с начала февраля 1929 года демонстрировался в парижском кинотеатре «Мариво». Там, несмотря на некоторый успех у публики, он не вызвал особого интереса. Долгое время «Турнир» считался утраченным, пока в 1970-е годы одна из копий не была обнаружена и восстановлена. Среди достоинств «Турнира» критики отмечали стремление к реализму и психологической глубине. Его не относят к выдающимся французским фильмам немого кино в жанре исторической драмы, в частности, критикуя за отсутствие индивидуальной режиссёрской манеры Ренуара.
Читать
4641 хорошая статья