Skibidi Toilet – serial internetowy stworzony przez Aleksieja Gierasimowa i udostępniony w formie filmów wideo i krótkich metraży na jego kanale DaFuq!?Boom!. Serial przedstawia fikcyjną wojnę między toaletami z ludzkimi głowami a humanoidalnymi postaciami mającymi urządzenia elektroniczne zamiast głów. Wyprodukowano 78 odcinków w 24 seriach.

Od czasu opublikowania pierwszego filmu w lutym 2023 r. Skibidi Toilet stało się popularnym internetowym memem w różnych mediach społecznościowych, szczególnie wśród pokolenia Alfa. Wielu komentatorów uważa, że zainteresowanie serialem było pierwszym przejawem rozwoju unikalnej kultury internetowej tej generacji[1].

Według pokolenia Z „Skibidi Toilet” jest postrzegane jako brainrot, co potocznie można określić jako „gnicie mózgu”[2]. Oglądanie treści podobnych do „Skibidi Toilet” w kontekście brainrot może prowadzić do spadku koncentracji, treści takie są bezrefleksyjne lub ogłupiające[3].

Charakterystyka
W serialu pojawiają się odniesienia do gier komputerowych, np. G-Toaleta ma twarz G-Mana, postaci z serii gier wideo Half-Life. Często wykonywane tańce Speakermenów pochodzą z gry typu battle royale Fortnite. Business Insider opisał serial jako „niekończący się wyścig zbrojeń, w którym zarówno toalety, jak i ich przeciwnicy [produkują] silniejszych wojowników”[4] Portal technologiczny Wired przyznał, że w dużej mierze pozbawiony dialogów charakter serialu przyczynił się do usunięcia barier językowych i do jego światowej popularności[5].

Odbiór
Magazyn lifestylowy Dazed scharakteryzował Skibidi Toilet jako „nieprzewidywalny, zabawny, a czasami naprawdę niepokojący serial”[6]. Yahoo! porównało styl animacji do gry mobilnej, opisując go jako mający „krótkie ruchy i przesadną mimikę twarzy”[7]. Cartoon Brew, strona internetowa skupiająca się na animacji, stwierdziła, że podczas gdy Skibidi Toilet „może wyglądać gorzej niż produkcje głównych studiów filmowych […] nie ma wątpliwości, że Gierasimow jest filmowcem, który rozumie tempo, pracę kamery, projektowanie dźwięku i sposób opowiadania historii”[8].

The Washington Post zauważył wyjątkowość serialu, polegającą na tworzeniu narracji wyłącznie z krótkich filmów i na zdolności YouTube’a do zachowania aktualności przy jednoczesnej rywalizacji z TikTokiem[9]. Adam Bumas w artykule gościnnym dla newslettera Ryana Brodericka[w innych językach], Garbage Day, zauważył, że serial skłania się ku „dziwnej estetyce internetowej”, tworząc element nostalgii[10]. Business Insider powtórzył to stanowisko, zwracając uwagę na wykorzystanie przez serial starych elementów gier wideo[4]. Artykuł firmy teatralnej The Civilians twierdził, że serial odzwierciedla strach pokolenia Alfa przed inwigilacją i odczłowieczeniem[11].