BNP: Wy, klanowicze, nie wiecie nic o dzikim życiu! Jesteście pielęgnowani, macie medyka, przywódcę, miękkie posłania… Życie w dziczy to bycie ostrożnym na każdym kroku, od życia do śmierci.
KS: *patrzą zmużonymi oczami*
BNP: Nadal nie rozumiecie? Eh, wątpię, że tutaj wychowywała się Biały Deszcz. Pokażę wam, co to znaczy życie samotnika, bez matki od urodzenia!
BD: Burzo Nad Polem, nie!
BNP: Jesteście dzikimi kotami, ale niestety KLANOWYMI dzikimi kotami. Żyjecie w swoich własnych grupach, polowanie to dla was rzecz prosta, ponieważ uczyliście się polowania od 6 księżyca, jako kociaki mieliście dobre mamy. My mamy gorzej. Jesteśmy samotnikami, wielu z was wymaga od nas rzeczy, które mogły być proste w klanach, ale nie, gdy twoje legowisko to trawa. Dlaczego wymagacie od nas szukania własnego terytorium i to najczęściej, gdy nie mamy gdzie? To nie powinno być tak, że szukacie dla nas terytorium i nam pomagacie się tam przedostać? Niw chodzi mi, że wywalacie do nas z „Mysi móżdżkiem” i każecie biec, gdy nasze nogi są jak patyki, ale pomóżcie chociaż znaleźć nam dom, jak wam nie pasuje. Bo jednak mogę nienawidzić przywódcy i pozwalać, żeby tu polował, bo tak zrozumiałem życzliwość. Ale dlaczego mam mu pozwalać? Nie zrobił przecież nic dla mnie. Przywódca to też kot, więc jestem życzliwy. Ale dlaczego są tacy, którzy traktują życie jak cudo, a są też tacy, którzy nienawidzę życia, jakby ich do życia zmuszono? POWINNIŚMY SAMI WYBIERAĆ! Jesteśmy przyszłością kocich istot, a co z nas za przyszłość, która krzyczy „JESTEM PRZYWÓDCĄ, A WY MYSIMI MÓŻDŻKAMI I PIESZCZOCHAMI”? My chcemy mieć przyszłość, która będzie pomocna dla każdego!
Dlaczego mamy tak żyć? Właśnie to my powinniśmy wybierać, gdzie siadamy. To my powinniśmy dostosowywać własną przyszłość. *głos się załamuje* Każdego powinniśmy kochać…

BNP – Burza Nad Polami
KS – Klan Srebra
BD – Biały Deszcz

Taki spojler do Death Feather UfU

Tak to będzie mniej więcej wyglądało:

(BNP to ten czarny, po jego prawej tylko jedna osoba, BD, a naprzeciw niego KS)