Happy Pride Month, biiiiitches.

Zacznę może od tego, że otwarcie o swojej orientacji seksualnej mówię od dwunastego roku życia, bo nie mogłem znieść tego, że homoseksualizm postrzega się jako coś gorszego. Że ludzi nie będących heteroseksualni postrzega się jako ten gorszy sort.

Idę przez życie z podniesioną głową i jestem dumny z tego, kim jestem, bo jestem przede wszystkim sobą.

Niech nie wciskają Wam, że jest to coś nienormalnego. Homoseksualizm to nie choroba. Homoseksualizm to wybór, jaki powinien mieć każdy, kto taki się czuję i dzisiaj apeluję o to, by takich ludzi traktować na równi z innymi. Żeby tacy ludzie mieli równe prawa i prawo głosu, jak każdy inny człowiek.

Nie wszędzie tak jest, więc pokażmy wszystkim, że nikt nie powinien czuć się wykluczony, tylko dlatego, że czuję się kimś, kogo społeczeństwo nie jest w stanie zaakceptować tylko dlatego, że nie jest taki, jak oni.

Nienawidzę też słowa, że taka osoba jest inna. Nie jest inna. Jest równa z każdym innym człowiekiem i nikt, ani nic nie powinno stawać mu na przeszkodzie do prowadzenia szczęśliwego i bezpiecznego życia w kraju, w którym się urodził.

Szanujmy się nawzajem.