No przecież wiem ze się nie znamy. Ze nawet o mnie nie wiesz. Ale chociaż mi się przyślij. Pozwól mi żebym cie spotkała w moim śnie i choć na chwile poczuła… ze jesteś ze mną. Ze obejmujesz mnie ramieniem pokazując chmury i mówiąc co w nich widzisz. Daj mi uciec w twoje myśli. Daj mi cie przytulić. Daj mi cie oblać woda, śmiać się razem z tobą. Daj mi się uśmiechać do ciebie za każdym razem gdy budzisz mnie krzykiem mówiąc – No dalej! To ja podobno jestem leniem wstawaj! – a potem pozwól mi się śmiać gdy zabierzesz mi kołdrę i poduszkę. Pójdźmy na spacer, pogadajmy o czymś przyjemnym.
A potem trudno. Potem się obudzę i znikniesz.
Ale daj mi ta chwile.
Proszę?
*I tak jeszcze raz to zdjęcie przepraszam hahaha, ja poprostu je kocham*
Dzień dobry ❤️🙊

Zastanawiam się nad skończeniem tego wszystkiego.
Daje tutaj wszystko… zupełnie jakbym rzucała to w przepaść.
Chcę by coś było moje i tylko moje ale wiem że dając to tu dziele się tym i „inspiruję” innych.
Dochodzi do mnie wiele egoistycznych myśli…. teraz już chyba rozumiem @InnaDziewczyna.
Poważnie.
Skłoniłaś mnie do dużego myślenia.
Z resztą nie po raz pierwszy xxx

Dwie szybkie sprawy.
Pierwsza –
Wiecie co mi się chol*rnie nie podoba?
Każdy profil na SQ jest taki schludny, idealny, przejrzysty.
A mój ciągnie się kilometrami… Zauważyliście?
Proszę was powiedzcie co o tym myślicie… tego że mój profil jest taki długi (jeszcze brakuje by się dzielił na strony jak w poczekalni).
Naprawdę to dla mnie ważne…
A teraz ta druga.
Chciałabym wam tylko szybko powiedzieć że nowe opowiadanie He Don’t Talk To Much ma swoje odbicie w moim życiu i przepraszam jeśli jakieś sceny za bardzo się dłużą, albo akcja nie rozwija się od samego początku. Chcę wam pokazać wyraźnie postacie byście odczuli to tak… jak niektóre sprawy ja.
Przepraszam że dziś tak emocjonalnie, miałam ciężki dzień przez chorobę.
Kocham was xx
– Cara