Hejka!
Jak tam po powrocie do szkoły?
Co myślicie o hormonach? (XD)

Nie jest źle, bo postanowiłam, że to bez sensu się na sile wkurzać szkoła, bo prawda jest taka, że krzywdę to ja tylko sobie robię, a później tylko moja psychika jest do kitu. Jest jedną rzecz, która mnie w sobie zaniepokoiła. Otóż, ja się boję chłopaków. Nie wiem co się dzieje, ale intuicyjnie się od nich odsuwam. Myślę, że to przejściowe, bo się odzwyczaiłam, a na angielskim świetnie się z nimi bawiłam (tylko, że to ci najnormalniejsze), a nasza grupka na niemieckim składs się z 2 dziewczyn resztą chłopaki, a dziś nie było mojej koleżanki i byłam sama i chłopaki i nie odczuwałam lęku (niemiecki miałam na koniec). Jestem ciekawa, co jutro odwalę w muzycznej na perkusji 🥹 (😰). Nie no, to piątek, a w piątek praktycznie nikogo nie ma, a zajęcia mam wcześnie, więc powinno być spokojnie.
Tak w ogóle, to chyba zaczynam świadomie odczuwać pociąg tenteges w stosunku do płci męskiej. (Ach te estrogeny). To nie tak, że ostatnie kilka wieczorów poświęciłam rozmyślaniu nad Rogerem Taylorem. 🫣🫣 Ludzie, ale w tym wieku te myśli i przypuszczenia są po prostu czasami tak głupie, że najchętniej to bym se w łeb strzeliła.

A propos hormonów, ludzie, to jest takie super. Stąd też moje rozkminianie nad moim pociągiem. Mam jedną teorie, ale nie chcę jej mówić na forum, gdyż mogłoby to niektórych niechcący obrazić no. (Nie jestem endokrynologiem jakby co). Hormony są super 🥹🥹🥹

PIOSENKA DNIA: "Brighton Rock" – Queen. Ta piosenka jest taka super, a ta gitara solo…🔥🔥🔥 Btw jestem z siebie dumna, że serio zaczynam czuć te gitarowe i basowe solówy no
Dobranoc