podsumowując ostatni czas
– na początku listopada pożegnałem pieska, z którym się wychowywałem ponad dekadę i czuję, jakbym pożegnał również siebie. jestem lowkey wyczerpany emocjonalnie, ale czuję, że dużo uczę się o sobie i innych, choć nadal bardzo boli
– rozważam olanie lekarskiego (na który i tak nie czuję jakiegoś dużego parcia) i pójście na inny kierunek okołomedyczny, na który nie muszę zdawać matury z chemii
– maturalna robi się coraz trudniejsza i coraz trudniej to romantyzować
– rok 2026 brzmi dziwnie, a te święta będą wyjątkowo inne od wszystkich, jakie pamiętam, ale chociaż mam plany na sylwestra

wrócę chvj wie kiedy