Hej!
Jak Wam mija dzień?
Mój jest bardzo zakręcony. Ciągle chodzę z głową w chmurach. Myślę nad sensem mojego pytania- wpis niżej. Zapytałam Was co sądzicie o stwierdzeniu, że ktoś jest dziwny. Dlaczego to zrobiłam?
Wczoraj spędziłam wieczór z przyjaciółmi, śmiejąc się dosłownie ze wszystkiego. Miałam dobry dzień? Tak, bo nie udawałam i byłam sobą. Wariowałyśmy z przyjaciółkami aż usłyszałam żartobliwe stwierdzenie, że jestem nienormalna. Wtedy zrozumiałam, że istnieją dwa rodzaje tego słowa: pozytywne i negatywne.
Tym słowem można określić: idiotę, który zachowuje się źle lub człowieka, który cieszy się życiem i wzbudza w nas tym samym podziw. Czy mogę być, więc ,,nienormalna negatywnie”, będąc po prostu sobą?
Trochę pokręcone, ale mniejsza.
Po usłyszeniu tego stałam się lekko nieobecna i wtedy obiło mi się o uszy, że jestem jakaś dziwna. Byłam po prostu zamyślona.
Marzyciel- nie jest dziwny, nie dla mnie, ani człowiek, który cieszy się życiem nie jest nienormalny. Pamiętajcie, jednak, że wszystko z umiarem. Czasem trzeba zachować powagę, a czasem trzeba się uspokoić. Są za to chwilę, w których chcę pokazać mojw szczęście.
Dlaczego nie mogę śmiać się najgłośniej jak potrafię? Wszytko zależy od sytuacji. Nie należy jednak dusić w sobie siebie i emocji, choć czasem oczekuje tego towarzystwo.

Tak jak określiła to @Zuuuuuzoool (💕) trzeba by było stworzyć modele, które określają nam wzór co jest dobre, a co złe.
Pomyślcie nad tym. Miłego dzionka. 💓💖

Crazy Angel

(Zdjęcie nie jest autorskie. Nie zostało zrobione przeze mnie.)