Dobra, jak inni piszą, to ha też dorzucę swoje trzy groszę.

Określanie się trans facetem i lesbijką to przeczenie tym dwóm rzeczom.

Lesbijka to z definicji non-man loving non-man.
A trans man dosłownie oznacza, że jesteś FACETEM, więc nie możesz być w tym samym czasie lesbijką.
.
.
Ktoś mi kiedyś powiedział, że bycie transmasc nie oznacza od razu bycia scritce trans man, więc okej, tu jeszcze jestem w stanie machnąć na to ręką.
Aczkolwiek mimo szysko określanie się lesbijką obok tego "masc" wygląda dziwacznie, patrząc na definicję lesbian.
Na miejscu takiej osoby wolałabym określać się jako gynosexual/romantic.

Dla niewiedzących, andro/gynosexual/romantic oznacza pociąg keksualny/romantyczny do mężczyzn/kobiet lub cech męskich/kobiecych, niezależnie od własnego gender identity. Taka etykietka może być rozwiązaniem dla osób czujących ten pociąg do określonej płci/cech, ale np dalej odkrywającej swoją tożsamość płciową albo gdy ta tożsamość sprawia, że ciężko się określić albo hetero albo homo, np bigender albo genderfliud (a przynajmniej tak mi się wydaję, jeśli się mylę, to proszę mnie poprawić).

Naprawdę świat się zawali, jeśli zmienisz sobie bardziej znaną etykietkę na jakąś mniej znaną, ale pasującą do ciebie i nie powodująca tego typu kontrowersji?

Jednak, jak mówiłam, określanie się transmasc lesbijką jeszcze nie jest takie bezsensowne, ale jeśli określasz się jakie trans FACET i lesbijka, to dla mnie oznacza tylko, że albo kompletnie nie znasz definicji obu tych rzeczy albo boisz się przyznać, że jesteś hetero.
.
.
Moje pytanie brzmi: Czemu?
Nie ma nic złego w byciu hetero, naprawdę. Ja sama jestem heteroromantyczna (nie heterokeksualna) i normalnie czuję się z tym dobrze, ale jak widzę, że niektóre osoby lgbt boją się mieć cokolwiek wspólnego z hetero, to zaczynam podświadomie się czuć nie na miejscu, będąc w społeczności lgbt-

Ale nie dopuszczam do myśli, że miałabym się tego wstydzić, ponieważ:

Bycie LGBT nie polega TYLKO na byciu gejem. Chodzi tutaj o sprzeciwianie się heteronormatywności, czyli przekonaniu, że heterokeksualność (i heteroromantyczność) i tradycyjne binarne rolę płciowe są jedyną naturalną i pożądaną normą społeczną (oczywiście, afaik tyczy się to też allokeksualnosci, alloromantycznosci i kochania tylko jednej osoby w tym samym czasie). Więc bycie transgender lub pod parasolem trans już z góry sprawia, że jesteś lgbt.

Zresztą, to powinno być oczywiste, zważywszy na fakt, że w LGBT litera T odnosi się do TRANS
.
.
Mięta określiła u siebie, że określanie się trans man lesbian lub normalizowanie takiego określania się oznacza, że jest się transfobem i lesbofobem jednocześnie, jednak ja dorzuciłabym do tego jeszcze, że to podchodzi pod heterofobię.

Bo obawa przed przyznaniem się samemu do bycia hetero to (chyba) jest również przejaw heterofobii.
Więc jeśli normalizujesz male lesbians i jesteś jednocześnie przeciwny heterofobii, to sorry bro ale przeczysz samemu sobie.
.
.
.
Zaznaczę, że jeśli gdzieś się pomyliłam, proszę mnie bez wahania poprawić lub coś w tym stylu (tylko nie z wrednym tonem, bądźmy dla siebie mili).

A jaki jest z tego morał?

Nie bójcie się określać jaki hetero. Naprawdę.