Wybierz pasującą historię do zdjęcia!

Witam Cię w tym głosowaniu, gdzie Twoim zadaniem będzie wybranie najbardziej pasującej historii do obrazka. Nie trzeba chyba więcej tłumaczyć, tak więc możemy zaczynać!
Rankiem, po nocnym bombardowaniu Warszawy, młody chłopak wyszedł sprawdzić czy powstańcze magazyny ostały się całe. Wziął broń z kamienicy, w której spędził noc, a następnie wyszedł, bez pozwolenia dowódcy. W powietrzu unosił się siwy dym, który ograniczył mocno widoczność. Chłopak szedł ostrożnie, ponieważ nie wiedział czy gdzieś w okolicy nie ma snajperów lub całych niemieckich oddziałów, które mogłyby go schwytać i zabić.
Chwilę po wschodzie słońca, które jednak było zasłonięte przez gęste chmury oraz mgłę, rozpoczęła się akcja zdobycia ważnego budynku. Warunki atmosferyczne nie dawały dużych szans na powodzenie akcji, jednak dowódcy postanowili ją przeprowadzić. Każdy z biorącego udział oddziału dostał broń, a także rozkazy. Po rozpoczęciu ataku, Niemcy wysadzili sąsiedni budynek, aby jeszcze bardziej utrudnić widoczność. Pewien strzelec, odłączywszy się od grupy, postanowił samodzielnie zdobyć jedno z wejść.

Skoro już wiesz o co chodzi, teraz pójdzie już z górki! Jak myślisz, która historia mogłaby się wydarzyć, patrząc na obrazek?

W trakcie obrony kamienicy, która została zaatakowana przez odział niemiecki, nastąpił wybuch. Wynikiem eksplozji było zawalenie się całego budynku. Większość obrońców znajdowało się w piwnicy, która stała się miejscem ich wiecznego spoczynku. Jednak dwie osoby uniknęły tego losu. Dowódca oddziału, który przebywał na pierwszym piętrze, w towarzystwie swojej najbardziej oddanej sanitariuszki i zarazem narzeczonej, ocalał. Kobieta została trafiona odłamkami z szyby, jednak miała szansę, aby wyzdrowieć. Jej ukochany wziął ją w ramiona, żeby wydostać się z zawalonej kamienicy. Planował iść do szpitala, jednak po wyjściu z ruin, okazało się, że zostały one otoczone przez Niemców.

W trakcie tej nocy, nastąpił kolejny zmasowany atak sił niemieckich, w kierunku pozycji polskich. Nad ranem strzelec główny oddziału wybrał się na zwiady, aby zobaczyć straty i ocenić możliwości kontrataku. W powietrzu unosił się dym, utrudniający widoczność, ale również dający więcej czasu na ukrycie przed okupantem. Gdy wyszedł zza kolejnego zakrętu, spostrzegł leżące ciało. Początkowo podchodził powoli i z ostrożnością, jednak gdy ujrzał biało-czerwoną opaskę na ramieniu, przyspieszył kroku. Leżącą osobą okazała się młoda dziewczyna, która była ranna. Strzelec podniósł poszkodowaną, aby zanieść ją do szpitala, gdzie lekarze mogli jej pomóc. Wtedy okazało się, że nawet nie zauważył, gdy pojawiło się towarzystwo.

Idzie coraz szybciej, także można przejść do kolejnego obrazka!

Grupa najlepszych żołnierzy, którzy się ostali, zostali skierowani do akcji. Ich zadaniem było zaatakowanie oddziałów niemieckich w sposób równoległy, jawny. Pięć osób wyszło, z jedną na przedzie i po dwie z boku. Nie pokazywali broni chcąc ukryć swoje prawdziwe zamiary, jednak nie udawali, że przychodzą w pokojowych zamiarach. Niemcy byli czujni, ale również nie atakowali.

Pewna grupa specjalna, dostała specjalne rozkazy. Mieli stworzyć swój oddział i wniknąć w szeregi powstańców. Gdy im się to udało, sabotowali większość akcji, naprowadzali na ich trop swoich prawdziwych sojuszników, a nikt nie podejrzewał, że to grupa świetnie wyszkolonych żołnierzy, jest winna ich niepowodzeniom. Pod koniec powstania, gdy siły polskie były już na wyczerpaniu i potrzebowali każdego zdolnego do walki człowieka, tajemniczy zespół zniknął. Pojawił się tego samego dnia pośród swoich rodaków, tonąć w chwale i odbierając medale od samego wodza.

To już połowa tego quizu! Która historia jest bardziej prawdopodobna?

Powstańcza sytuacja nie wyglądała najlepiej, póki nie udało się zdobyć kilku pojazdów. Dawały one szansę na szybsze przemieszczanie się oraz ostrzeliwanie w ruchu. Tych kilka pojazdów może nie było bardzo wartościowych, jednak dla powstańców były bezcenne. Dawały im bowiem nadzieję na odratowanie sytuacji i choć chwilową przewagę. Przy kolejnej akcji powstańcom udało podjechać się od tyłu, tak że Niemcy nie byli świadomi swojej opłakanej sytuacji.

W powstaniu warszawskim sytuacja między walczącymi była różna. Różniła się ilość broni, z ogromną przewagą wygrywali Niemcy, pod względem morali i chęci walki - Niemcy, w stanie osobowym byli na wyrównanym poziomie. Jednak biorąc pod uwagę to wszystko, znaczną przewagę mieli hitlerowcy. Wygrywane walki i zabici Polacy dawały im satysfakcję oraz sprawiały, że stawali się coraz mniej ludzcy.

Ten obrazek nie pozostawia dużo do wymyślania, jest dość dokładny. Ale mógł powstać na podstawie kilku historii!

Marzeniem wielu młodych chłopków jest walka, a na pewno była w tamtych czasach. Gdy wybuchło powstanie, była to idealna okazja do chwycenia za broń. Pewien młody chłopak zapisał się do oddziału, który stacjonował w kamienicy na przeciwko. Dostał panterkę, chełm, a także opaskę. Jego marzeniem było walka z bronią, tak więc gdy tylko nadarzyła się okazja, zaatakował Niemca i zabrał jego gnata. Tak walczył przez całe powstanie.

Młody żołnierz już w pierwszych dniach powstania stracił całą rodzinę. Od tego czasu nie zależało mu na życiu, jedynie na pomszczeniu bliskich. Brał udział w najtrudniejszych walkach, starał się uczestniczyć w każdej akcji. Wiedział, że po skończonym powstaniu nie miałby do kogo wrócić, więc pragnął zginąć, jednak najpierw zabić tyłu Niemców ile tylko mógł. Podczas bardzo ryzykownej akcji, gdy zobaczył ile oddziałów niemieckich brało udział stracił wiarę w przeżycie. Na jego twarzy malowała się tylko zaciętość i determinacja.

A myślisz, że z tym obrazkiem poradzisz sobie również dobrze?

Poza centrum Warszawy, powstanie nie wyglądało tak tragicznie. Poszczególne oddziały odnosiły pewne sukcesy, jednak tak samo jak w mieście, las nie dawał pełnego potencjału w walce. Żołnierze tam przebywający musieli się ukrywać, a co kilka dni zmieniać obozowisko. Pewnego dnia spóźnili się, nie zdążyli przenieść się, zanim zostali wykryci. Postanowili nie poddawać się bez walki, strzelali z karabinów i pistoletów. Używali również miotaczy ognia oraz tak prymitywnych rzeczy jak pochodnia, aby tylko odstraszyć wrogów z dużo większą i lepszą bronią.

Gdy zaczęło coraz bardziej brakować broni, powstańcy walczyli tym co tylko było pod ręką. Jednym z sposób na eliminowanie pojazdów było obrzucanie ich butelkami z benzyną a następnie podpalaniem. Ten sposób działał również na ludzi. Ogień z pochodni szybko się rozprzestrzeniał i parzył Niemców. Taką właśnie walką zajmował się młody chłopak. Podczas jednej z akcji stanął na przeciwko dwóch niemieckich żołnierzy.

To już ostatni obrazek do opisania, myślisz, że tu poradzisz sobie równie dobrze?

Ten oddział nigdy nie poddawał się bez walki. Zawsze stali do końca, nie wiedzieli co to błaganie o litość. Tak więc, gdy zostali zaatakowani przez oddział Niemiecki, walczyli z całych sił, wiedząc że to jest prawdopodobnie ich ostania walka. Nawet po wystrzelaniu całej amunicji nie poddali się, walczyli wręcz. W końcu został tylko jeden żołnierz polski. Po spostrzeżeniu swego osamotnienia, klęknął na ziemi i rozpłakał się nad smutnym końcem swojego oddziału, nie bacząc na okoliczności.

Walka choć była dość wyrównana liczbowo, nie była całkiem równa. Niemieckie oddziały posiadały dużo więcej broni, tak samo wyszkolonych żołnierzy, za to powstańcy dysponowali kilkoma pistoletami oraz grupą ludzi pragnących zemsty. Walczyli przyjaciele, rodzina, zakochani, wszyscy razem przeciwko okupantom. Po kilkunastu minutach pełnych brutalności, zastępca dowódcy spostrzegł, że jego ukochana leży we krwii. To go złamało. Padł na kolana w tym miejscu w którym stał i się rozpłakał. To dało możliwość otoczenia go.