Ravenclaw — łamiemy stereotypy, nikt nie jest taki sam!

Mądrość jest cnotą. To zbiór wszystkich naszych życiowych doświadczeń oraz tego, co udało nam się wynieść z domu i szkoły. Przykładny wychowanek Roveny mógłby się poszczycić nie lada doświadczeniem, a na każdą okazję posiadać mądrą sentencję. Lecz co, jeśli ktoś po prostu nie ma talentu do zapamiętywania, tak zwanych, "przydatnych rzeczy"?

Krukoni znani byli z bystrości, jak również i z tego, że postrzegali wszystko na swój własny, najczęściej złożony i składający się w logiczną całość tylko w ich głowach, sposób. Niewiele było osób, które potrafiły docenić rzeczy piękne w swej prostocie, smutne w swojej żałości i niezwykłe w zwyczajności. Umysł ludzki przeważnie jest zamknięty na cudze interpretacje; woli rządzić się swoimi prawami i zasadami. Osoba, jaka posiada umysł otwarty na nieznane, z pewnością doświadczyła też uczuć prostych, które same w sobie były wystarczająco przepełnione doznaniami, tak, że omawianie i rozkładanie na części wcale nie było im potrzebne.

Opisując roztropność, zacytuję Erazma z Rotterdamu: "Jeżeli roztropność polega na doświadczeniu, to komóż to przysługuje zaszczyt jej tytułu, czy mądremu, który bądź to z poczucia wstydu, bądź to z nieśmiałości do niczego się nie bierze, czy głupiemu, którego od niczego nie odstrasza ani wstyd, bo go nie ma, ani niebezpieczeństwo, bo się go nie domyśla?". Oczywiście, każdy roztropność postrzegać może inaczej; jedni będą sobie ją cenić, inni — uważać za ograniczenie, twierdząc, że nie można żyć bez ryzyka. I jedna, i druga wersja definiuje to, jakimi jesteśmy ludźmi — ludźmi, jacy nie dzielą się na mądrych i głupich, ale słuchających serca i słuchających rozumu. Serce jest porywcze, rozum woli najpierw przeanalizować sytuację, a oba wyjścia są dobre.

W dzisiejszych czasach każdy stara się być oryginalnym. Czy rzeczywiście mu to wychodzi? Czy nie gubi się już w tłumie "oryginalnych" ludzi? Teraz oryginalność jest tak powszechna, że przestaje być tym, czym była. Mamy po prostu zdolność do naśladowania wszystkiego dookoła, lecz to wcale nie jest złe, gdyż to nas definiuje, pokazuje, iż naprawdę jesteśmy ludźmi. Tak po prawdzie nie ma rzeczy, która nigdy się nie zmieni. Cały sęk tkwi w tym, iż wielu tak myśli.

Podobno szczęście u osób inteligentnych to najrzadsze, co może być. Osoba inteligentna wszystko rozumie i potrafi wczuć się w sytuację innych. Ale czy to znaczy, że nie zaznała szczęścia? Jeżeli tak by było, nie znałaby nawet definicji tego słowa. W dużej mierze szczęście zależy od tego, jaki typ reprezentuje dana osoba; optymiści będą cieszyć się inteligencją, pesymiści — uważać ją za przekleństwo, realiści nie skojarzą inteligencji ze szczęściem, szukając go uparcie we wszystkich miejscach, marzyciele natomiast będą żyć w dwóch światach, z czego w jednym będą szczęśliwi, w drugim — inteligentni. Czym więc jest inteligencja?

Jak powiedział Albert Einstein: „Jeżeli koncepcja od samego początku nie jest szalona, nie ma dla niej żadnej nadziei”. Kreatywność jest odpowiedzią na radość, na przyjemność tworzenia, niezależnie od efektów. Czy to ważne, aby coś wyszło nam perfekcyjnie? Czy nie lepiej szukać jest perfekcji w niedoskonałości? Kreatywność może mieć różne oblicza; czasem wyróżnia nas spośród tłumu, czasem pozwala nam się do niego upodobnić. Ważne, aby nawet wtedy, gdy wejdzie się między wrony nie zapomnieć o swojej niezwykłości! Kreatywność jest szalona i cudowna, za to nie ma nic gorszego od używania jej na siłę — niestety, najczęściej kończy się to fiaskiem.

Krokiem do akceptacji innych jest akceptacja samego siebie. Często porównujemy się do ludzi i oceniamy ich jako lepszych bądź gorszych od nas. Taka już jest nasza natura. Bez zaakceptowania samego siebie, nadal będziemy oceniać i porównywać się do innych; być może — w krytycznej chwili — nawet uważać, iż wszyscy są lepsi od nas. To nieprawda! Każdy człowiek ocenia własną miarą. Pamiętaj, że jeśli dla siebie jesteś nieciekawą osobą, dla kogoś innego możesz być bardzo interesującą. Nie ma dwóch takich samych par oczu, tak jak linii papilarnych, czy płatków śniegu. Akceptacja innych oraz siebie jest tylko Twoim własnym wyborem wynikającym z wyboru działań, lecz jeśli już ciężką pracą posiądziesz tę cechę, możesz się nazywać naprawdę dobrym człowiekiem!

Quiz powstał na podstawie cech domu Roveny Ravenclaw, a jego celem jest pokazanie, że każdy człowiek jest zupełnie inny; nie musi pasować idealnie charakterem do swojego domu, jego cechy mogą też być inaczej rozumiane, przez co niestereotypowe. Proszę jeszcze uprzejmie o nie wykłócanie się, gdyż nie narzucam Ci, abyś zgadzał się z moją interpretacją, a jeśli masz własną, możesz napisać ją w komentarzu, tylko bez atakowania! Pamiętaj, że każdy jest niezwykły na swój sposób i nie jest ważne, czy podlega stereotypom, czy nie. Stereotyp na zawsze pozostanie stereotypem, który może mylić, lecz człowiek będzie człowiekiem — najpiękniejszą istotą na Ziemii.