Czy na starość..? – Głosowanie!

Czy na starość chciałbyś mieć własny ogród pełen kwiatów?

Tak, to moje marzenie! Chcę spędzać poranki z kubkiem kawy na tarasie, dbać o rośliny i mieć swój własny, święty spokój na świeżym powietrzu.

Nie, zupełnie tego nie widzę. Praca w ziemi i ciągłe pielenie to nie dla mnie.

Trudno powiedzieć, wszystko zależy od zdrowia i sił. Ogród brzmi super, ale tylko wtedy, gdy będę mieć wystarczająco dużo energii na jego utrzymanie.

Czy na starość wolałbyś przejść na emeryturę i odpocząć, czy dalej pracować?

Definitywnie emerytura! Chcę w końcu zapomnieć o budzikach, obowiązkach i po prostu cieszyć się wolnym czasem, rozwijając swoje pasje bez żadnego stresu.

Chcę dalej pracować! Nie wyobrażam sobie siedzenia bezczynnie w domu. Nawet na emeryturze chciałbym robić coś produktywnego, choćby na pół etatu lub we własnym biznesie.

Sama emerytura mnie przeraża, ale ciężka praca też. Najchętniej zająłbym się jakimś lekkim, dodatkowym zajęciem lub wolontariatem, żeby mieć kontakt z ludźmi.

Czy na starość wolałbyś mieszkać w domu z najbliższą rodziną, czy w domu opieki dla seniorów?

Wolę mieszkać z rodziną. Chcę być blisko dzieci i wnuków, wspierać się nawzajem i czuć, że wokół mnie tętni domowe życie.

Wybiera dom opieki dla seniorów. Nie chcę być dla nikogo ciężarem, a tam miałbym profesjonalną opiekę, rówieśników i masę zorganizowanych zajęć.

Nie potrafię teraz wybrać. Obie opcje mają swoje plusy i minusy, wszystko zależałoby od tego, jak układałyby się moje relacje z bliskimi oraz jak wyglądałoby moje zdrowie.

Czy na starość chciałbyś otoczyć się gromadką zwierząt, np. kotami lub psami?

Jasne! Zwierzęta to najlepsi przyjaciele. Chętnie stworzę dom pełen czworonogów, które będą dotrzymywać mi kroku i dawać mnóstwo radości każdego dnia.

Raczej nie. Zwierzak to ogromny obowiązek, spacery i wizyty u weterynarza. Na starość wolałbym mieć jak najmniej takich zobowiązań na głowie.

Może jedno małe, spokojne zwierzątko dla towarzystwa? Na przykład leniwy kot, który nie wymaga długich spacerów, ale miło mruczy na kolanach.

Czy na starość chciałbyś dużo podróżować i zwiedzać miejsca, na które wcześniej nie było czasu?

Tak, zawsze marzyłem o podróżach! Pakuję walizkę i ruszam zwiedzać świat, poznawać nowe kultury i nadrabiać zaległości z młodości.

Nie, zdecydowanie wolę domowe zacisze. Podróże są męczące, a ja na starość będę chciał stabilizacji, własnego łóżka i dobrze znanego mi otoczenia.

Chciałbym, ale raczej bliższe i spokojniejsze wycieczki. Żadne ekstremalne wyprawy, tylko spokojne sanatoria, lasy lub polskie morze od czasu do czasu.

Czy na starość planujesz iść z duchem czasu i śledzić wszystkie technologiczne nowinki?

Oczywiście, nie chcę zostać w tyle! Będę korzystać z najnowszych gadżetów, sztucznej inteligencji czy zaawansowanych systemów, żeby ułatwić sobie życie.

Nie, odetnę się od tego wszystkiego. Im będę starszy, tym bardziej będę cenić prostotę, analogowe rozwiązania, książki i ucieczkę od ekranów.

Będę używać tylko tego, co absolutnie niezbędne do kontaktu z bliskimi czy zdrowia. Reszta nowoczesnych nowinek pewnie przestanie mnie obchodzić.

Czy na starość chciałbyś zmienić miejsce zamieszkania i wyprowadzić się na spokojną wieś lub w góry?

Tak, ucieczka od zgiełku miasta to mój cel. Marzy mi się mały domek blisko natury, gdzie jedynym hałasem będzie śpiew ptaków i szum drzew.

Zdecydowanie zostaję w mieście. Na starość bliskość lekarzy, sklepów, teatrów i komunikacji miejskiej jest o wiele ważniejsza niż ładne widoki.

Chciałbym mieć domek letniskowy na wsi na ciepłe miesiące, ale zimę wolałbym spędzać w wygodnym, ogrzewanym mieszkaniu w mieście.

Czy na starość chciałbyś zmienić w swoim wyglądzie coś, na co wcześniej nie miałeś odwagi lub czasu, np. przefarbować włosy lub zrobić tatuaż?

O tak, zamierzam zaszaleć! Skoro wiek to tylko liczba, to na starość wjadą kolorowe włosy, ekstrawaganckie ciuchy i pełen luz bez przejmowania się opinią innych.

Nie, wolę klasyczną, elegancką i spokojną starość. Chcę starzeć się z godnością, bez próby odmładzania się na siłę szalonymi eksperymentami.

Może nie zrobię nic ekstremalnego, ale na pewno nie będę typowym, nudnym seniorem. Jakiś mały, ciekawy akcent wizerunkowy chętnie przygarnę.

Czy na starość chciałbyś powrócić do swoich dawnych, zapomnianych pasji z dzieciństwa lub młodości?

Tak, nareszcie będę mieć na to czas! Malowanie, gra na instrumencie, pisanie opowiadań czy majsterkowanie, odkurzę wszystkie stare hobby.

Nie sądzę. To, co interesuje mnie teraz, pewnie przeminie, a na starość będę wolał zupełnie nowe, prostsze formy spędzania czasu.

Możliwe, chociaż bardziej nastawiam się na odkrywanie zupełnie nowych rzeczy, na które teraz, w pędzie życia, nie zwracam uwagi.

Czy na starość chciałbyś mieć mnóstwo wnuków i dużą, tętniącą życiem rodzinę?

Tak, bardzo! Marzy mi się pełen dom podczas świąt, radosny hałas, rozpieszczanie dzieciaków i bycie tym dumnym dziadkiem lub babcią, do których wszyscy chętnie przyjeżdżają.

Nie, zdecydowanie wolę spokój. Bardzo cenię sobie ciszę i własną przestrzeń, a opieka nad gromadką dzieci, nawet jako dziadek czy babcia, byłaby dla mnie na starość zbyt męcząca.

Jedno lub dwoje wnucząt w zupełności mi wystarczy. Chętnie spędzę z nimi czas i pomogę przy opiece, ale bez przesady. Duży hałas i tłum to nie dla mnie.

Czy na starość chciałbyś napisać własną autobiografię lub spisać pamiętniki?

Tak, koniecznie! Uważam, że każde życie to gotowy scenariusz na film. Chcę przelać swoje wspomnienia, sukcesy i życiowe lekcje na papier, żeby zostawić po sobie trwały ślad dla potomnych.

Nie, kompletnie mnie to nie kręci. Moje życie to moja prywatna sprawa, a przeżywanie wszystkiego na nowo podczas pisania byłoby dla mnie nudne. Wolę skupić się na tym, co tu i teraz.

Może nie całą książkę, ale chętnie spiszę najważniejsze anegdoty, zabawne historie czy drzewo genealogiczne, żeby najbliższa rodzina wiedziała, jak wyglądało moje życie.

Czy na starość będziesz często wspominać przeszłość i tęsknić za starymi, dobrymi czasami?

Myślę, że tak. Sententymenty pewnie wezmą górę, a przeglądanie starych albumów ze zdjęciami i wspominanie młodości stanie się moim rytuałem.

Zdecydowanie nie. Staram się zawsze żyć teraźniejszością i tym, co jest tu i teraz. Rozpamiętywanie przeszłości niczego nie wnosi do życia.

Pewnie złapie mnie czasem nostalgia, zwłaszcza przy spotkaniach ze starymi znajomymi, ale nie chcę, by wspomnienia zdominowały moją codzienność.

Następny quiz za: 10

AnulujRozwiąż teraz

Twoje ulubione letnie smaki ujawnią Twój wiek!