Nazywam się Sabine Malfoy. Mam przyrodniego brata Dracona. Ja mieszkam we Francji on w Anglii. Kila razy się widzieliśmy. W tym roku jedziemy do szkoły mojego brata bo ma się odbyć jakiś tam turniej. Gdy tam dotarliśmy od razu zauważyłam ten platynowy łeb. U nas w porównaniu do Hogwaru nie ma podziału na czystość krwi, wszyscy są równi. Kilka razy spotkałam się z bratem i z tego co zrozumiałam nie powiedział nikomu o naszym pokrewieństwie. Zbliżał się bal świąteczny. Byłam bardzo zdziwiona jak mnie poprosił o towarzyszeniu na nim. W sumie co się dziwić była tam jedną z najpiękniejszych dziewczyn. Widziałam jak wszystkie ślizgonki gapią się na nas. Ja tylko patrzyłam w jego piękne oczy. To co w nich wyczytałam lekko mną wstrząsnęło. To było czyste nie skrępowane pożądanie. Ledwo się oswoiłam z tą myślą a brat wyciągną mnie z balu. Jak już byliśmy dostatecznie od WS to popchną mnie na ścianę i zaczął namiętnie całować. A ja zamiast go odepchnąć zaczęłam równe namiętnie odpowiadać na nie. Oboje wiedzieliśmy jak to się skończy. Gdy się wreszcie od siebie odkleiliśmy ruszyliśmy dalej. W końcu wylądowaliśmy w jego sypialni. Powiedziałam mu, że jeszcze nigdy tego nie robiłam a on powiedział, że będzie delikatny. I był cholernie delikatny jak na pierwszy raz. Później było co raz ostrzej. Do końca turnieju byliśmy kochankami. Te miesiące były cholernie upojne. Jak mieliśmy wracać powiedział, że odwidzi mnie w sierpniu. Jak miał przyjechać napisał list. W którym napisał, że z nami koniec. Tym wyzwaniem s******* złamał mi serce. Popadłam w totalną depresję. Nie chciałam w ogóle jeść a ni pic. Prawie cały czas przez nie go płakałam. Gdy wróciłam do szkoły zajęła się mną pewna dziewczyna. W jej ramionach zapomniałam o tym dupku. Do nas do Francji dotarły wieści o wojnie w Hogwarcie. Jakieś kila miesięcy po wojnie na moim progu ujrzałam Malfoya. Zastanawiałam się skąd ten gnojek mam mój adres. Wyglądał fatalnie. Zajęłam się nim. Gdy chwiałam wyjść z sypialni usłyszałam jego szept. Powiedział bym została. Spojrzałam w te jego oczy i przepadłam. Dobrze, że z aktualną partnerką się rozstałam. I znowu mi złamał sercem. Po pół roku zwiał. Ale zostawił mi cudowną pamiątkę. W postaci swojego syna. Po 10 latach znowu mnie odnalazł. A ja znowu wylądowałam w jego ramionach. Tylko, że tym razem było inaczej. Wieliśmy ślub, Socrpius dosyć szybko doczekał się rodzeństwa. Nit nie miał pojęcia, że Draco i ja jesteśmy rodzeństwem. Zamieszkaliśmy na Lazurowym wybrzeżu a ja zostałam ministrem magii we Francji. Czasami mnie ciągnęło do mojej sekretarki ale patrząc na zdjęcie mojej rodziny nigdy go nie zdradziłam.
No to macie trochę wcześniej na 400 obserwatorów. Kurdę przydał by się jakiś komentarz