Zgodnie z obietnicą na półtora tysiąca serduszek fragment z Rox i Toma.
W tym roku nasz wspólny film miał szansę na Złotą palmę. Udzielałam wywiadu jednej z dziennikarek tam obecnych. Wiedziałam, że kilka kroków dalej wywiadu udziela Tom. Było gorąco jak jasna cholera. W pewnym momencie w uszach pojawił się nieznośny szum, widziałam jak wzrok zaczyna pomału zachodzić mi mgłom i poczułam jak moje ciało zaczyna się osuwać. Jak to się mówi nie zaliczyłam gleby bo Tom w ostatniej chwili mnie złapał. Odzyskałam przytomność w karetce. Spojrzałam na mojego męża wyglądał strasznie. Chciałam go pocieszyć ale nie potrafiłam. Po kilkunastu minutach byliśmy w szpitalu. Zaczęli przeprowadzać na mnie różne badania. Po jakiejś godzinie lekarz stwierdził co mi jest.
-Ma pani raka- powiedział.
-To dobrze- oznajmiłam. -Nie chcę by mój mąż o tym wiedział i nie życzę sobie by tu przychodził i nie chcę by był o czymkolwiek informowany- powiedziałam twardo.
-To co mam zrobić? -pytał się lekarz.
-Teraz niech wejdzie. A później ma całkowity zakaz na wszystko- powiedziałam. Lekarz wyszedł a wszedł Tom.
-Już wiedzą co ci jest?- spytał.
-Nic ci do tego- powiedziałam nie patrząc na niego. -Chcę żebyś wyszedł i nigdy więcej nie wracał- powiedziałam.
-Ależ kochanie- zaprotestował.
-Wyjdź i nigdy więcej nie wracaj. Zapomnij o mnie- warknęłam. Po chwili usłyszałam odgłos zamykanych drzwi. To tylko wyjdzie ci na dobre kochanie.

Nie wiem kiedy coś dodam bo pisze to na co mam ochotę. A, że mam trzy opki więc trudno się zdecydować. Jako, że nie długo są urodziny Dracona to tylko złożę życzenia bo nie mam pomysłów by to jakoś uczcić