Story Time o tym, jak to z psiapsi sprytnie wywinęłyśmy się od wfu

Zacznijmy od tego, że w szkole mamy dwie damskie szatnie, jedna duża, zawsze zatłoczona, druga mała, zwykle pusta. Ja z psiapsi zawsze chodzimy się przebrać do tej małej.
Dzisiaj przybiegła któraś dziewczyna i mówi że mamy na hali OSIR. No to ok, idziemy po kurtki. Potem znowu przybiega i mówi, że jednak mamy na sali. Warto dodać, że już wtedy było po dzwonku. No to się migiem przebieramy, lecimy na salę i- same pierwszaczki. No to lecimy na dwór – pusto. W pokoju nauczycielskim nikogo nie ma. No i ja takie: Zuza, oni chyba poszli na OSIR.
Dzwonię do dziewczyn – nic. W końcu dodzwoniłam się do mojego taty i dostałam poradę, żeby iść do sekretariatu.
Idziemy do sekretariatu.
Skończyło się tym, że lekcję spędziłyśmy w bibliotece. Pan po prostu o nas zapomniał :)