Mój optymizm na temat opowiadania z wpisu sprzed 4 miesięcy zupełnie wygasł… wiecie, że ono miało być dokończone w okolicach POPRZEDNIEGO 31 października? Niestety, jak się okazuje, dostałam blokady twórczej na zakończenia oraz też mój nowy zespół badawczy, jak się okazuje, działa jakieś 20 x szybciej niż poprzedni. Poza tym możliwe, że opowiadanie wyszło mi trochę za bardzo niePG13 i wypadałoby to poprawić. Takwięcten. Naprawdę mi szkoda, bo to tylko jedna z wielu serii których nie jestem w stanie popchnąć do przodu bo albo nie mam czasu albo siły albo pomysłu na szczegóły (wiem jak ma wyglądać zarys, ale nie wiem jak go opisać w słowach). I musiałam się nauczyć obsługiwać 2 języki programowania co dla wielu ludzi jest super łatwe ale dla mnie nie jest. I zrobiłam ponad 1000 zdjęć sinic pod mikroskopem (wyglądają jak czarne kreski) po czym się okazało, że to bardzo brzydkie zdjęcia i nie wiadomo, czy się nadają. Zajęło mi to tydzień. Mogę albo to powtarzać, albo zamalowywać na każdym zdjęciu przypadkowe kropki, albo spróbować zrobić automatyczny skrypt do zmiany kontrastu co mi na razie nie wychodzi.
Obiektywnie rzecz biorąc to nie są duże problemy, ale problemy nie muszą być duże żeby psuły nastrój.
A jak Wam życie mija? Macie czas na kreatywną twórczość?
Za to wyszły mi ładne ślimaki na cynamonkach:

Teraz jestem we Włoszech więc prawie nic nie robiem, ale paczcie jaki piękny gładki kot. Wygląda niemalże mitycznie. W ogóle we Włoszech jest tyle kotów że mogliby się podzielić.