Patryk

xXx_Triko_xXx

Patryk

xXx_Triko_xXx

1093

Przy pomocy wpisów możesz zadać autorowi pytanie, pochwalić go, poprosić o pomoc, a przede wszystkim utrzymywać z nimi bliższy kontakt. Pamiętaj o zachowaniu kultury, jesteś gościem :)

*Jeśli chcesz odpisać konkretnej osobie, użyj funkcji " Odpowiedz" - osoba ta dostanie powiadomienie* ×

Zaloguj się, aby dodać nowy wpis.

.Levanter.

.Levanter.

[*] mimo, iż Cię nie znam, ale patrząc na te wpisy poniżej, zmusiłam się by postawić Ci znicz… dwa [*]

Odpowiedz
1
Rouella

Rouella

(*)

Odpowiedz

Ja… Tęsknie… Byłaś pierwszą osobą która mn rozumiała… I tak o, zniknełaś… Czemu….
Czemu…

Odpowiedz
2
Trikuj

Trikuj

Napisałam wyjaśnienie, jest opublikowame na pierwszej stronie. Mam nadzieję, że odczytasz :')

Odpowiedz
Patryiotka

Patryiotka

[*] pamiętam jak jeszcze nie miałam konta.. codziennie wpisywałam twoją nazwę w wyszukiwarkę i sprawdzałam czy dodałaś kolejną część jakiegoś opowiadania. To między innymi dzięki tobie lubię pisać.. dziękuję. ^^

Odpowiedz
3
Trikuj

Trikuj

Boże, dziękuję. Nawet nie wiesz jak to jest to czytać po tylu latach :') Mam nadzieję, że jesteś jeszcze aktywna i zobaczysz moje wyjaśnienie, jest na pierwszej stronie tutaj.

Odpowiedz

.....

@xXx_Triko_xXx
„Tu człowieka bez,
spijam krople łez,
Miła odszedła,
Ostatnie co rzekła;
Nikogo nie ma,wszędzie pusto.
Twarz zasłoniłaś chusteczką,
Gdzie zniknełaś towarzyszko?
Już spadło jabłuszko,
Dobrożko nasza?
Dokądże zmierzasz? Przyjaciółko nasza
Odszedłaś w niewiadomą,
W świecie nieświadomą
Między sodomą a gomorą,
Zastać świecie w złotym kmiecie?
Czy w towarzyskim żyć powiecie?
Tożto pierwszą,ją wybrała,
Opcja złota,piękna,sława.
Choć być może przyjaciele,
to pieniądze,
Ja nic nie wiem,
Sukkienice i szkarłaty to bratymiec naszy,
Bądź co bądź, może jednak,
Racje mam,nie ja jedna.
I lubością nie majątek,
A szczęście,rad,porządek,
Gdzie spatrujesz ku uciesze,
Nie pierścienie,złote piecze,
Choć być może jej historia,
Dużo bardziej jest zawrotna,
I ucieczki , i sztandary,
Los bywa niebywały,
A jej wybór był ku naszym,
Lecz jej życie w świecie starszy,
I to owo wzięło naszych,
Choć być może wbrew jej woli,
Co zabrało jej swabodiy,
Kartę połorzoną marnie,
Wiatr wziął,
Porwał dalej,
Tak czyż nie,obojętnie,
Strata boli,
niemiłosiernie,
Być kowalem , wśród nas ,podków,,
Być to różą, pośród fiołków ,
Być ołtarzem wiernych,
Lecz pamiętaj iż nasza pamięć nigdy nie skończy”- @.katyusha.

Odpowiedz
5
Trikuj

Trikuj

Piękny ten wiersz. Piszesz jeszcze?

Odpowiedz