Ludzie często marza o spotkaniu idola.
By zrobić z nim zdjęcie.
Dać coś.

A ja bym chciała, aby moja idolka była szczęśliwa i nie traktowała tego co robi, jako pracę. I aby pokochała siebie.
Bo dla mnie nie liczy się możliwość spotkania Ado, a po prostu sama pewność, że ma ona się dobrze z sama soba.

Jasne – chciałabym jakoś jej przekazać, że wspieram ja. Jako osobę.
Ale nie potrzebuję do tego spoktania w cztery oczy. A jedynie rysowania, pisania i dodana "#AdoArt" do posta. Może zobaczy?
Może nie? Ale dla mnie – oznacza to, że pokazuję, że podziwiam nie tylko głos, a kogoś kto za tym stoi – (nie)idealna idolkę, która ma problemy z miłościa do siebie, brakuje jej wiary w siebie.
Kocha to co robi. I przede wszystkim – pokazuje prawdzwa wersję siebie.
Nic nie jest udawane. Pozwala sobie na posty w stylu "MIĘSO!!! WARZYWA!!!"
Nie udaje nikogo – jest soba.

Bo idol – to nie jest ktoś kogo musimy spotkać, bo super jest mieć z nim zdjęcie.
Możemy wspierać po cichu, kupujac merch, myślac o tej osobie, rysujac coś dla niej – nie myslac czy zobaczy.
Po prostu być.