O to coś wierszopodobnego, jest to adresowane do jednej osoby, którą znam w realu:

„Czuję, że me serce jest cięższe niż skała.

Pragnę by utonąć w twych brązowych oczach i ci się wygadać.

Niby mnie słuchasz, lecz mam wrażenie, że mnie ignorujesz…

„Każdy zasługuje na miłość” – powiadają, dopóki nie jest się mną.

Wolę na ciebie czekać niż znowu zmywać krew z ramienia i patrzeć z zazdrością na szczęśliwych kochanków.

Wolę czekać, niż na zawsze pożegnać się z tym światem dopóki o mnie sobie nie przypomnisz…

Marzę by rzec ci, że cię kocham, lecz czuję, że ta miłość by sensu nie miała…”

Rysunka nie narysowałam