Cześć wszystkim, ponownie po długiej przerwie (jak to przez ostatnie lata bywa na tym profilu).
W obliczu zbliżającej się 8 (!) rocznicy tego profilu pomyślałam sobie, że warto byłoby w jakiś sposób uczcić tę okazję. W związku z tym w najbliższych dniach zamierzam zamieścić kolejną część Cienia świtu. Tak, tej serii, której ostatni epizod wrzucony został trzy lata temu. Ale mój sentyment wobec niej jest niezmierzony.
Cień świtu jest moim pierwszym i tak naprawdę jedynym tworem pisarskim, który ujrzał światło dzienne i nie mam serca pozostawić go urwanego na trzecim epizodzie czwartego sezonu. Wiem, że w związku z tymi długimi przerwami niewiele spośród oryginalnych czytelników przebywa jeszcze na tej stronie, ale tak czy inaczej zamierzam dopchać tę serię do końca – albo końca totalnego, albo przynajmniej otwartego zakończenia.
Ale ta historia nie jest przecież tylko dla weteranów profilu. Wszystkich moich nowszych obserwatorów również zapraszam do spróbowania swoich sił w czytaniu Cienia świtu. Lwia część tej historii jest pisana językiem dość naiwnym, ale proszę nie oceniać mnie zbyt surowo – serię zaczynałam jeszcze w podstawówce.
W każdym razie, ucinając to gadanie – bardzo chcę kontynuować Cień świtu; jestem tego winna tej serii. Mam nadzieję, że ktoś dołączy do mnie w dalszych wydarzeniach w serii.

Ps. Przyczyny mojej marnej aktywności w ostatnich latach są różne. Najczęściej był to albo brak czasu, albo brak weny, albo brak ochoty na działanie na tej stronie. Ale w tym roku – nowy etap w życiu! Może to najlepszy czas na kontynuowanie i być może nawet dokończenie starych opowiadań.

Miłego wieczoru życzę wszystkim.