Witajcie!
Mam dzisiaj do was parę ważnych spraw i musimy je jakoś uporządkować, więc są ładnie ponumerowane, więc odnoście się jak potrzebujecie do konkretnego punktu, bym wiedziała do którego są zastrzeżenia.
1. Skończyłam dzisiaj pisać „Wybraną”. Koniec nie zadowala mnie tak jakbym chciała, ale za nic nie idzie mi napisanie tego lepiej. Dlatego jest to już skończone i teraz musze jakoś ogarnąć sprawdzanie tego, by to wsawiać. Myślę, że zaczniemy gdzieś tak w sobotę co dwa tygodnie, ale niczego nie obiecuję, pamiętajcie.
2. Zaczęłam pisać nowe opowiadanie. Mam już prolog i trochę słów pierwszego rozdziału. Będzie to typowe fantasy, więc myślę, że wielu moich (zwłaszcza tych starszych) obserwatorów mocno to ucieszy. Myślę, że będziecie się dobrze przy tym bawić.
3. Wybrana od prawie samego początku miała być trylogią, więc przed nami jeszcze dwie części ;)
4. Jako, że jest inne opowiadanie, na które pomysł przyszedł tak nagle i przyznaję, że się na nie napaliłam, robię sobie przerwę od Wybranej, której zapewne aż tak nie odczujecie, jak ja. Postaram się pisać to drugie opowiadanie szybko, oczywiście nie zapominając o tym, że ponoć jestem perfekcjonistką, a co za tym idzie to wszystko musi być dopracowane.
5. Co jakiś czas będa pojawiały się opowiadania z mojego kółka, co się nie zmienia. Co tydzień lub dwa będą pojawiac się te krótkie prace, które chyba się przyjęły.
6. Jakieś quizy czekają w szkicach, ale teraz mam tak dużą wenę na pisanie, że będą one rzadziej niż teksty literackie, ale nie będę odchodzić w ogóle od quizów. Pamiętajcie, że akurat ja nie rezygnuję z takich rzeczy tak łatwo.
No dobra to na teraz to tyle. Mam nadzieję, że wszystko jest jasne. Jak macie jakieś rady lub uwagi to proszę pisać tu lub w prywatnych. Przyjmę z chęcią każdą radę <3
~Siula~

Witajcie!
Zapewniam Was, że nikt inny nie miał tak intensywnej pierwszej lekcji wf, jak ja i moja nowa klasa. Po 6 kółkach truchtu i 5 szybkiego marszu moje nogi bolą tak, że lepiej by było gdyby teraz nie istniały, ale niestety hipoteza mojego faceta od filozofii, że istnieje nawet to co sobie wyobrazimy, trochę mi przeszkadza w takim myśleniu. To… była… porażka… Nigdy w życiu nie powiedziałabym, że moimi znienawidzonymi lekcjami staną się filozofia i wf, a nie matma i anglik, których się tak obawiałam po przyjściu do tego liceum. Wiem, że jest wśród Was bardzo dużo osób ode mnie młodszych, więc mam jeden ważny apel: nie obawiajcie sie fizyki, chemi czy matematyki, to wf i filozofia Was kiedyś wykończą.
Dobra, dosyć tego marudzenia, bo przed nami jeszcze… 293 dni, jeśli dobrze sprawdziłam, więc mam na co jeszcze narzekać do końca. Teraz zabierzmy się za sprawy dotyczące tego miejsca. Ostatnio pojawił się na tym profilu tekst dotyczący ochrony środowiska i klimatu. Zapraszam jeszcze raz do niego, bo to wyjątkowo ważny temat. Teraz zbytnio nie wiem co mam robić. Nie mam jakoś weny na pisanie od długiego czasu, więc no… Za to pomyślałam o emoji quizie, w który to już zaczęłam się bawić. Chcielibyście coś takiego? Może na podstawie lektur szkolnych, co? Tak a propos roku szkolnego. Proszę, wypowiedzcie się, bo ja aktualnie jestem zbyt zdezorientowana, by cokolwiek sama wymyślić, a do tego podjąć dobrą decyzję.
Na teraz to tyle. Nie będę was więcej męczyć. See you later!

~Siula~

Witajcie!
To znowu ja. Właśnie przerwałam na chwilę pisanie opowiadania, które będzie moim małym protestem w związku z tym co dzieje się w ostatnim czasie z klimatem. Jestem załamana. Powiem wprost – chce mi się ryczeć, słuchając doniesień o Amazonii. Myślę, że to mówi wszystko. Skoro takie odczucia ma zwykły człowiek, jest fatalnie. Mam więc dla was próbkę tego co piszę. To chyba jeden z mocniejszych fragmentów. Przyznam, że wypłynęło to samo z siebie. Może po prostu przeczytajcie:

To koniec! Zrozumiecie to w końcu? Nic nie zrobiliśmy przez tyle czasu, więc dajmy jej przynajmniej trochę spokoju. Może uda jej się wstać z kolan i znów założyć tę kwiecistą suknię, a może pozostanie taka na zawsze. Nikt tego nie jest w stanie przewidzieć. Jednak, jeśli ktoś z nas ma przeżyć, musimy uciekać. Może jak tchórze, ale w ten sposób zrobimy coś dobrego. Jeśli ktoś to kiedykolwiek przeczyta, niech wie, że płaczę, pisząc to. Nie wstydzę się tego mówić, jeśli to da drugą szansę i nam, i Ziemi, którą zamordowaliśmy własną głupotą. Nie pozwolę popełnić wam naszego błędu. Nie możecie go popełnić. Nigdy. Bo nie będzie już więcej szans.

Mam nadzieję, że będzie gotowe w najbliższych dniach. Wy możecie ocenić ten fragmencik. To tylko fragmencik, bo temu tematowi nie moge poświęcić tylko chwilki. Trzeba po prostu poczuć to oczekiwanie. Ten smutek. Tą złość, która jest w opowiadaniu. Trzeba po prostu posłuchać tego samego milion razy, by zrozumieć. Czekajcie na pełną wersję, a ja wracam do pisania.

~Siula~